แหง่ววๆ อัพเดทวันย้อนหลังไม่ได้เหรอไงง่ะ งี้ก็ต้องลงรายละเอียดเอาเองตามวันน่ะสิ

งี้หน้านี้ก็ย๊าว ยาว ย๊าว ยาวอ่ะสิ ช่างมันเก็บไว้อ่านตอนแก่

 

วันที่ 10-11 ใช่เปล่าวะ พ.ย 2550

งานแฟตครั้งที่ 7 ครั้งที่ 7 แล้วเหรอเนี่ย เปรยๆกับอิ๋มว่า เราจะมาดูกันถึงครั้งที่เท่าไหร่

จริงๆ ตอนนี้ก็มีแต่เด็กแล้วนะเนี่ย ซึ่ง ณ ปัจจุบัน มันย่อมไม่กลมกลืนอย่างแน่นอน

ก็มาจนกว่า จะเดินไม่ไหวแล้ว แล้วก็ไม่มีวงที่รู้จักแล้วนั่นล่ะ

 

วันแรกได้ดูวงน้อยมาก วงที่ต้องการมาดูก็มาไม่ทันหรอก

เพราะกว่าจะได้มาก็เย็นย่ำ สรุปว่าได้ดูแค่วง ฟรายเดย์นิดหน่อย คนเยอะมาก

กรูฟดูเริ่มจนจบ มันส์มาก แต่เบียดมากๆเช่นกัน อึดอัดชิบหาย

แต่หน้าตากูดูเป็นคนที่เด็กมันให้ความเคารพไง เลยไม่มีใครกล้าหือ

ฟลัว เต็มโชว์เช่นกัน ไม่อินแฮะ เพราะได้อยู่หลัง เต้นมาก

เด่วเด็กหมั่นไส้ ประกอบกับไม่ค่อยได้ฟังเพลง ลืมเนื้อซะเป็นส่วนใหญ่ เฮ่อ

และสุดท้าย ได้ดูพี่เจอรี่อีกนิดนึง นิดเดียวจริงๆ สองเพลงสดท้าย

เป็นอันจบวันนึงของเรา ได้ซีดีอีพี กรูฟมาหนึ่งแผ่น

กับซีดีวงเรดทเวนตี้ ซึ่งตั้งใจไปซ์ออยู่แล้น

พร้อกับเจอพี่โอ๊คกับคุณแบงก์ แบบเหนียมๆ

ไม่ค่อยกล้าคุยง่ะ ไปแอบถ่ายรูปมาไว้นิดเดียว

แต่พี่โอ๊คก็ทักทายเหมือนเดิมนะ ตามปรกติ

อ่อ แต่พี่โอ๊คเซ้นต์ปกให้นี่เขียนว่าให้นองเล็กเลยนา

 

วันนี้ได้เจอเพื่อนๆไม่เยอะแยะมากมายเหมือนสมัยก่อนๆหรอก

แต่ท้อมีบูธด้วย เลยได้ไปสิงอยู่ตามบูธท้อนี่ล่ะ

ได้เจอเบิร์ดกับเฟื่อง และก็เอ ก็พอใจแล้ว เด็กผู้ชายล้วนๆ

อ่อ เจอน้องกิ๊กผู้ซึ่งมี ผีสิงตามหลังตลอดเวลาตามมาด้วย 555

 

วันแรกเพื่อนร่วมอุดมการณ์เป็น อิ๋ม ลูกตาล พี่รี อิก็อต

เจอคิวด้วย แต่ไหงคิวเอียงตัวไปหาก็อตมากกว่า ลต ล่ะ

 

วันที่สองของงานวันนี้มาเร็วเลยได้ดูวงเยอะหน่อย

ประกอบไปด้วย

บุดดิสฮอลิเดย์ ตั้งจมาดูวงนี้แต่เกือบมาดูไม่ทันง่ะ

ปีนี้คนดูเยอะกว่าปีก่อนนู้น และคนก็สนใจดูทุกวงมากขึ้น

ตามมาด้วยซีล มันส์มากๆง่ะ ซีลงวดนี้ เอ็นเตอร์เทนสุดๆ

สไลว่า คนดูเยอะนะ แต่การแสดงก็น่าผิดหวังง่ะ

แต่ก็ชอบเพลงนิ ยังไงก็รอดูอยู่แล้ว

 

เพื่อนร่วมอุดมการณ์วันนี้เป็นโอปอ และแน่นอน

ย่อมต้องดูโมเดิร์นด๊อกกับโอปออยู๋แล้ว ฮีโร่เค้านี่

แต่วันน้เป็นการดูโมเดิร์นด๊อกได้สนุกมากๆ

พี่เอนเตอร์เทนเนอร์เข้าสิงพี่ป๊อด เป็นโชว์ที่สนุกมากๆเลยล่ะ

ให้คนดูขึ้นไปบนเวทีเป้นสามสิบชีวิตแล้วยังให้เด็กๆมือสมัครเล่น

ขึ้นไปโชว์กีตาร์ ตีกลองบนเวทีอีกต่างหาก

 

แล้วก็ดูเรดนะ อันนี้ตั้งใจไปดูเป็นพิเศษ ก็วงรักนี่นา

วันนี้เล่นดีๆมากๆ ซาวด์แน่นสุดๆ แบงก์ไม่อาละวาดนะ

แต่แบงก์ออกสเต็ปเต้นเฉยเลย 555 แต่ก็เข้าท่าไปอีกแบบ

แล้วอีกอย่างคนมาดูโชว์นี้เยอะกว่าปีที่แล้วมากๆ ปลื้มใจแทน

 

ส่วนโชว์สุดท้ายน่ ลูกตาลรีเควสเป็น เพลกราวด์ จริงๆเราปวดเมื่อยไม่อยากไปไหนแล้ว

แต่ก็ต้องสนองนี้ดคุณเพื่อนเค้าละ ทำไงได้ ก็สนุกสนานสไตล์เพลกราวด์แหละ

 

วันนีได้ซีดีริชแมนทอยมาวงเดียว ช่วงระหว่างวันก็ไปซื้อเสื้อบุดดิส

อ้อพาไปซื้อ แถมพาไปโฉบบูธแพนด้าบ่อยๆ จนคิดว่าเค้าคงเบื่อ

แต่อ้อมันหวั่นที่ไหนล่ะ ส่วนเราก็ได้แต่เป็นอิแอบ

เอาซีดีไปให้เค้าเซ้นต์แล้วเซ็นต์อีก เพราะหมึกมันจาง โดนพี่เบ้งดุด้วย T_T

 

เสื้อบุดดิสอ้อเอามาโชว์สวยและผ้านิ่มมากๆ เราเลยไปซื้อ

น่าแปลกที่ปีนี้พี่ติ เฟรนด์ลี่เกินคาด เรากะว่าคงไม่คุยกับแก

เพราะปีที่แล้ว แกชิ่งเรา แถมพอไม่มีใครซื้อเสื้อก็มาบังคับเราซ์อ

ทั้งที่ปรกติก็ไม่ค่อยคุยกับเราซะหน่อย

 

ก็กะว่าจะไปดูเสื้อแล้วก็ไปทันที ซื้อแล้วชิ่งเงี๊ย แต่ปรากฎว่าพอพี่เค้าเห็นหน้า

ก็ถามเลยว่า ไมมาช้าจัง เค้านึกว่าเรามาไม่ทันดูโชว์เค้า

ก็เลยว่ามาทันดูโชว์นะคะ แต่เพิ่งมาที่บูธ ก็เลยได้เสื้อมาใส่ตังนึง

ผ้าดีมากๆๆ สีก็สวยชอบ

 

แล้วระหว่างวันก็วิ่งเล่นไปกับโอปอ ถ่ายรูปกับโชว์ของพี่ตั้มสนุกดี

 

อ่อ แต่ที่ชอบที่สุดของงานนี้ เห็นจะเป็น ไอ้ที่ให้ยืดหัวเข้าไปดูเค้าสแครชแผ่นน่ เจ๋งดี

 

จบแล้วดีกว่าเรื่องงานแฟต ยาวเกิน

 

16 พย 50

 

วันนี้มีงานอินดี้เพิร์ล ที่คลับเค้าเจ้อ มีเรดเล่นที่ผับ

จริงๆปรกติงานตามผับเรามักจะสองจิตสองใจที่จะไปอยู่แล้ว

แถมงานนี้บัตรก็ออกจะแพงไปซักหน่อย ก็เลยลังเล

แล้วปรกติงานแบบนี้ก็ไม่มีแนวร่วมอยู่แล้วนอกจากอ้อ

 

แต่ในเมื่ออ้อ มันก็ขายเสื้องานนี้ แถมมันเสนอตัวช่วยออกค่าบัตร

ให้ครึ่งนึง เราก็เลยยิ่งโคตรลังเลไปใหญ่ ที่ลังเลเนี่ย

ไม่ใช่ไม่อยากไปดูเรด แต่รู้ว่ามันก็ต้องอยู่คนเดียวซะเป็นส่วนใหญ่

เพราะอ้อมันก็ต้องดูแลธุรกิจมันที่มันไปทำที่งาน

ถ้าไม่มีงานตรงนี้ จ้างให้มันก็ไม่ค่อยไปดูคอนเสิร์ตวันศุกร์หรอก ชิ่งตลอด

 

สุปเราก็ไป แล้วความซวยก็บังเกิดเรดไม่ได้เล่นด้วยอุบัติเหตุของทางวง

ซึ่งกูรู้ดี เหมือนจะรู้ดีนะ แล้วก็รอจนงานเลิก จนแน่ใจว่าไม่ได้ดู

อยากจะร้องไห้ มารอดูวงอื่น แล้วก้ไม่ได้ดูวงที่ตัวเองอยากดูเลย

เศร้าชิบหาย อ่อ แต่ดูสี่เต่าเธอเล่น เล่นดีมากๆ

งี้นี่เอง วงในตำนาน เกิดไม่ทันดูเค้าเล่นสด เพิ่งได้ประสบพบเจอของจริง

 

แต่ก็บ่นต่อ เศร้าง่ะ กูเลยไปบ่นวงเค้าในสเปซคิดว่าโดนอิแบงก์วีนกลับ

ไม่ก็ไม่ตอบสเปซกูแน่ๆ ปรากฎว่า ส่งข้อความกลับในวันรุ่งขึ้นทันที

แบบที่ว่า ไม่ให้อภัยได้ไงไหววะ แบบขอโทษอย่างจริงจังและจริงใจ

ให้คุณค่ามากกว่าที่กูคิดว่าคนอย่างกูจะได้รับซะอีก

 

ขอบคุณมากๆที่แคร์แฟนเพลงแบบเราขนาดนี้ เพราะ

ไม่ใช่เฉพาะเราหรอก มันให้ความรู้สึกว่ามันแคร์แฟนเพลงของมันทุกคน

 

ส่วนพี่โอ๊คออกแนวเป็นผู้ใหญ่กว่าแบงก์นะ ขอโทษแบบเรียบง่ายได้ใจความ

กูไม่ได้อยากให้เค้าคิดว่าที่บ่นไป เพื่อหวังคำขอโทษหรอก

แค่อยากบอกว่ากูตั้งใจไปดูแค่ไหน แต่ใครก็คิดได้อ่ะเนาะ

ว่ากูส่งข้อความไปแบบนี้ คำเดียวที่เค้าจะตอบได้มันก็ต้องเป็นขอโทษอยู่แล้ว

 

ไม่ได้ตั้ใจขนาดนนั้นนะ แต่ก็ขอบคุณที่โค่ดจะแคร์ขนาดนี้ อ่า จบอีกเรื่องง

 

 

 

ล่าสุดมะคืนวาน กูได้เจออิแจ๊ค คนที่กูคุยกับมันมาเป็นเวลา 5 ปีได้แล้วมั๊ง

ไปพร้อมน้ำ ผู้ซึ่งกระตือรือร้นอย่างมากที่จะเจอ

กูหมดความสนใจในตัวมันตั้งกะมันไม่ทักกูที่ตรอกข้าวสารแล้วล่ะ

ปรากฎว่า กูทราบจากปากมันเมื่อคืนว่า มันไม่เห็นกูเลย

กูสู้เก็บความแค้นมาเป็นเวลาสองปี ลบทั้งเบอร์ทั้งเมล์มัน

แล้วก็คิดสะระตะ ว่ากูต้องหน้าเชี่ยอย่างมาก ไม่มันก็คิดว่ามันเนี่ยแย่เลยไม่กล้าทักกัน

สรุปที่ผ่านมา กูคิดไปเองทั้งนั้นเลย แต่มันนิสัยดีมากๆเลยนะ

 

แตก็เป็นนิสัยที่มันเป็นมาตลอดที่รู้จักกัน เหมือนจะรู้จักกันดีเลย แต่เปล่า

5555 ไม่อยากคิดว่ามันสร้างภาพหรอก ก็เอาเป็นว่า

มันก็เป็นผู้ชายนิสัยดีคนนึง น่าคบเป้นเพื่อนมากๆ

แต่คงเป็นไปได้ยาก เพราะมันไม่ใช่คนที่ไม่มีเพื่อนคบจนต้องมาจมคบกับพวกเรานี่

มันยากที่จะเป้นเพื่อนกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันน่ะนะ พูดว่างั้นดีกว่า

ที่เมื่อวานได้เจอกันได้ เพราะมันย้ายมาอยู่หอเพื่อนที่ 93 ใกล้บ้านกู

แต่หลังจากเจอพวกกูก็ทำให้มันตัดสินใจได้ง่ายขึ้นว่ากลับไปอยู่บ้านดีกว่า เหอๆ

 

 

เอาเป็นว่า ยินดีที่ได้เจอมึงนะ

 

 

 

สอบตกอีกแล้ว เซ็งเว้ยยย

มันเอาไรมาเป็นเกณฑ์วะ

ทำได้ คะแนนก็เท่าเดิม

พี่ที่ทำผิดเต็มๆ ได้คะแนนเยอะกว่า

แล้วคราวหน้าสอบจะเอาไรไปวัดวะเนี่ย

ตรวจและห้คะแนนยังไงวะ

 

จะไปดูคอนเสิร์ตฟรายเดย์แล้ว คอนเสิร์ตใหญ่

ราคาบัตรก้เลยใหญ่ตามเลย

ดูบัตรหลังๆตามประสาคนงบน้อย

กะไปเอาบรรยากาศ ว่าแล้วก็คิดถึง

คอนเสิร์ตเล็ก บรรยากาศกันเอง

และราคาบัตรเป็นกันเองจังเนาะ

 

เบื่อเว้ยยยย

ชีวิตไม่มีอารัยแปลกใหม่เลย

อ่านหนังสือ เมื่อไหร่จะจบสิ้น

เมื่อไหร่จะรู้ว่าต้องการอะไร

 

กูมันคนไม่ได้เรื่องเนาะ

ขอบคุณจริงๆที่มีคอนเสิร์ตครั้งนี้ขึ้นมา

มีความสุขมากๆที่ได้ไปดู แถมได้ไปทั้งสองวันเลย

 

ทุกคนลงความเห็นกันว่า ยุคนั้นเป็นยุคที่

การฟังดนตรีเป็นสิ่งที่ทำให้มีความสุข

แล้วมันก็ส่งผลให้คอนเสิร์ตสองวันที่ผ่านมา

ทำให้เรามีความสุขสุดๆไปเลยว่ะ

 

คิดถึงสมัยนั้นมากๆเลยว่ะ อัลเทอร์เนทีฟไทย

เราไม่ใช่เด็กอัลเตอร์จ๋านะ แต่เราแค่ฟังเพลง

เราไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ต เพราะเราเป็นเด็ก มปลาย

ที่ไม่มีเรื่องคอนเสิร์ตอยู่ในหัวแม้แต่น้อย

 

ขอบคุณความทรงจำบางช่วงที่ทำให้เกิดวันนี้

ความหลังมันสวยงามจังเลยแฮะ

 

 

มีวงดีๆหลายวงที่เล่นคืนก่อน ที่ทำให้เกิดความประทับใจ

หลายวงที่เมื่อ 10 กว่าปีก่อน เราอาจจะไม่ได้สนใจ

 

เราไม่เคยด้ดูไลฟ์ของหลายๆวงที่เล่นในงานนี้เลย

พอได้ดู ก็เกิดประทับใจ ส่วนวงที่ชอบอยู่แล้ว

พอได้ดูแล้ว แม่งยิ้มได้เลยว่ะ คิดถึงสุดๆ

 

เราน่ะ อยากดูเออมากๆ โดยส่วนตัว กับพ่ป้าง

เราอยากเห็นว่าวงเออ ตอนนี้เค้าเป็นยังไง

ได้ดูนี่ ยิ้มออกมาเลยอ่า คิดถึงสุดจิตตสุดใจเลย

 

วงที่ประทับใจก็มีเยอะนะ อย่างพี่เป๊กอ่ะ

ชอบเพลง แต่ม่เคยคิดเลยว่า

เวลาพี่เค้าอยู่บนเวที จะมีมุขกระจายได้ขนาดนั้น

 

ทุกคน ทั้งคนดูและศิลปินเราว่าเค้ามีความสุขนะ

เราว่า เค้าก็คงคิดถึงช่วงเวลานั้นเหมือนกัน

 

วงที่เล่นได้มันส์สุดๆ ก็เดอะมัสท์ พี่ป้าง

เมื่อคืนสนุกสุดยอดจริงๆว่ะ

 

ส่วนวันแรก ก็ประทับใจพี่รอยนะ เหอๆ

เหมือนพี่เค้าเมากาวง่ะ

ซิกด์ชายด์ก็สนุกอ่ะ จำได้เกือบทุกเพลงเลย

โอ้วววว สวรรค์ว่ะ ดีนะที่กูไม่พลาดคอนเสิร์ตนี้น่ะ

 

แต่ตอนจบงานมีเรื่องแย่ๆนิดหน่อย

แต่อย่าไปพูดถึงมันเลย มันก็คงเป็นความผิดพลาด

ที่ไม่มีใครตั้งใจให้เกิดน่ะนะ

 

อ่อ พี่เก่งไปโรงเรียนก็ฮานะ เหมือนอาแปะเลย

 

โอ๊ย คิดถึงสมัยเอ๊าะๆ

 

เหมือนกลับไป 14 อีกครั้ง แล้วช่วงนั้นก็อายุ 14 จริงๆนะ

 

ว่าจะเอาเทปวงเก่าๆติดไปให้เซนต์แล้วล่ะ ไม่ได้เอาไป

 

 

 

อัพเดทความซวยในชีวิตเพิ่มเติมกันเถอะค่าบพี่น้อง

ใครว่าปีนี้ซวย ใครว่าปีนี้วอกชง

เพื่อนกูเตือนปรกติก็ไม่ค่อยสน แต่สงสัยจะช่ายยยยย 

 

อย่างเดียวที่กูกลัว คือ ไม่ใช่ว่าปีนี้กูจะซวย

แต่กลัวว่า กูจะซวยตั้งกะปีนี้เป็นต้นไปน่ะสิ

เอ๊ะ หรือกรรมมันวิ่งตามกูทันแล้ว

ม่ายนะพี่โจ๊ก ดูอหิงสาถึงจะเก็ทนะ

 

ความซวยข้อแรก ผ่าตัดไส้ติ่งซึ่งไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้มาเจอ

ข้อสอง พ่อเข้าโรงพยาบาล อยู่ดีๆ ก็เกิดเป็นสายันต์มาเฉยๆ

แต่ตอนนี้ค่อยยังชั่วแว้ว เลยแซวได้

 

อ่า เรื่องนี้รู้ๆกันในไดหน้าก่อนๆ

ต่อมากระทืบเศษแก้วเล่น เย็บ 4 เข็ม เจ๋งป่ะล่ะ

เลือดอาบ หมาทะเลาะกัน ไปทะเลาะกับหมาไง

ล่าสุด ผ่านไป 7 วันหมาดๆเลย

โดนหมาชาวบ้านกัด จะมีอะไรเกิดกับชีวิตเราอีกม๊ายย

 

อ่า เด๋วอีกหน้านึง จะมาอัพคอนเสิร์ตแห่งความสุขล่ะนะ

มีคนหลายคนชอบบอกว่า เกิดเป็นเรานี่ดีนะไม่เครียด

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่มีคนบอกอย่างนี้กับเรา

นั่นดิ!! เราไม่มีเรื่องเครียดกับใครเค้าจริงๆเหรอวะ

มันก็คงจะจริงแหละ เพราะเราเหลาะแหละ หลักลอย จับจด

 

เราเคยอ่านบทความเรื่องนึง จากหนังสือ

ไม่รุเรื่องอะไรอ่ะ ให้เครดิตไม่ถูก ขอโทษเจ้าของความคิดด้วย

เค้าว่า ความเครียดน่ะ ไม่มีใช่ว่ามีแล้วจะไม่ดีนะ

แต่ต้องมีแต่พองาม เพราะเค้าบอกคนที่ไม่มีความเครียดเลย

จะกลายเป็นคน สมาธิสั้น ไม่มีความกระตือรือร้น

ความเครียดทำให้เรามีความกระตือรือร้น แอคทีฟบ้างว่างั้นเถอะ

จริงๆก็คงไม่เชื่อทฤษฎีนี้เท่าไหร่

ถ้าไม่ได้เทียบกับตัวเอง เพราะมันตรงกับตัวเอง

เราไม่มีความเครียดเราเลยมีความพยายามต่ำ สมาธิสั้น

อย่างที่เค้าว่าแหละ

 

เราไม่มีความกดดันใดๆในชีวิตเลยก็ว่าได้

เราไม่ได้เครียดที่เราไม่ได้ออกไปทำงาน

ไม่ค่อยเครียดที่สอบไม่ผ่าน

เครียดนิดหน่อยเรื่องไร้สาระ

เครียดที่เพื่อนไม่รัก ทั้งหายเหล่านี้

คงไม่นับว่าเป็นเรื่องเครียดเท่าไหร่

เครียดที่ทำความเจริญให้ชีวิต ไม่ค่อยเครียด

ถ้าเราเจอปัญหา เราจะเผชิญกับมันไหวมั๊ยนะ

 

เราก็เหมือนตุ๊กตาแหละ จับไปวางที่ไหน ก็อยู่อย่างนั้น

แม่ให้ทำอะไรก็ทำ ดีหน่อยเป็นคนดีอยู่บ้าง

ไม่ค่อยสร้างความเดือดร้อนให้ใคร

ส่วนคนรอบข้างเหรอ เครียดกันชิบหาย ฮ่าๆ

 

เราคิดบ่อยๆนะว่า ถ้าเค้าต้องส่งคนไปดาวอังคาร

เราคงเป็นคนแรกๆที่โดนคัดทิ้ง

เพราะเราเป็นคนไม่มีความสามารถใดๆทั้งสิ้น

ไม่มีหัวทางด้านศิลปะ ไม่มีความคิดทางด้านวิชาการที่เฉียบคม

ดูเหมือนคนไร้ประสิทธิภาพยังไงยังงั้น

 

โอ้ว พูดๆไปก็เริ่มเครียดนิดหน่อยแล้วนะ ฮ่าๆ

 

เอ่อ ก็วอนหลายๆคน อย่าอิจฉาเราเลย

เป็นเราไม่เห็นจะดีเลย ลองมาเป็นแบบเราดิ

จะรู้ว่ามันน่าเบื่ออย่างมาก

 

แต่ถ้าคนที่เค้าเป็นแบบเรา

เค้าจะคิดแบบเรามั๊ยนะ

จะเบื่ออย่างเรามั๊ย หรือว่าชอบที่เป็นแบบเรา

อย่างว่าแหละ คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า

เราอยู่อย่างนี้ก็อยากดิ้นรนไปทำแบบอื่น

ส่วนคนที่เค้าดิ้นรนแทบตายห่า ก็อยากอยู่แบบเรา

ชีวิตมันไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบจริงๆเนาะ

 

เราไม่มีความฝัน และสิ่งเดียวที่ทำให้เราเซ็ง

ก็เพราะ เราไม่รู้ความต้องการของชีวิตเรา

ไม่มีจุดหมายที่เราตั้งเป้า

เราอยากมีความฝันเหมือนคนอื่นจังๆ

 

เค้าว่า ไม่ง่ายเลยนะ ที่เราจะค้นพบอะไรที่เราชอบ

หรืออะไรที่เราต้องการจริงๆ

และตอนนี้ เวลาที่เราอายุเท่านี้แล้ว

เรายังไม่เจอ.......

 

อาจจะมองหาอยู่ แต่ยังไม่เจอ

อาจจะมองเห็นอยู่ แต่เธอไม่เคยรู้...

 

เมื่อไหร่ล่ะ...

เหนื่อยว่ะ

E.Q กูต่ำอีกแล้วอ่ะ ช่วงนี้

ไม่รุเพราะเมนส์มา หรือมันไม่มา ก่อนมันมาก็หงุดหงิด

มันมาแล้วก็ยังหงุดหงิด หรือว่าหงุดหงิดเป็นกิจวัตรวะ

หรืออากาศร้อน กุใกล้แล้วบ้าแล้วเนี่ย โฮ้ย เซ็งจิตเว้ย

 

ตั้งกะพ่อป่วย กุก็ตองรับผิดชอบอะไรมากกว่าเดิม

มันก็ไม่ได้หนักหนามากนักหรอก ดีที่มีน้อง

คอยหุงข้าว ล้างจาน คลกข้าวให้หมา ฮ่าๆ

เอ๊ะ สรุปกุทำรัยมั่งเนี่ย ก็เฝ้าร้าเยอะขึ้น

ตื่นเช้ากว่าเดิม แต่กุก็เบื่อ

เพราะกุออกไปไหนไม่ได้เลย ถ้าเป็นก่อนๆ

ท่พ่อไม่ได้ป่วย ก็คงออกบ้าง แต่พ่อป่วย

ก็ต้องมีคนอยู่เป็นเพื่อนพ่อตลอดอยู่ดี

 

กุเบื่อการขายของ ประสาทจะแดก เบื่อคน

เบื่อตัวเอง เบื่อบรรยากาศ เบื่ออากาศร้อนๆ

ทำอะไรให้บันเทิงเริงรมย์กับชีวิตได้มั่งวะ

 

แล้วภาวะทางอารมณ์จะทำยังไงให้มันคงที่ได้วะ

เค้าว่า พอเรามีปัญหา เพื่อนมันก็มักหายหัวกันหมด

ก็เหมือนจะจริงนะ ช่วงนี้กูอยู่ในสภาวะนิ่งๆ

พอออกไปไหนไม่ได้ ก็ไม่ได้โทรหาใคร

 

เลยกลายเป็นว่า เงียบ เงียบ แล้วก็เงียบ

 

เพื่อนหายไปจากสารบบกุ กุก็หายไปจากสารบบเพื่อน

และกุก็ไปลงกับอิน้ำที่ไม่รับโทรศัพท์กุมะวาน ฮ่า

 

กุไม่รุจะโทรไปบ่นว่าเบื่อกับใครได้บ้าง นอกจากอิน้ำ

ซึ่งมันก็ไม่รับโทรศัพท์กุ โทรไปบ่นกับคนอื่นเค้าก็คงไม่ฟัง

 

มันเบื่อๆๆๆๆๆๆๆเว้ย

 

พรุ่งนี้เอาคอมไปซ่อม ในเวลาจำกัด ไปเที่ยวไม่ได้

 

แม่บอกจะให้เงินเดือน แต่ก็ยังน้อยกว่าเงินเดือนขั้นต่ำค่าราชการ

คนอื่นคงด่าว่าจะเอาห่ารัยกับเค้านักหนา ก็อยากมีตังค์เก็บนี่หว่า

 

งานก็ไม่ได้ทำ ทำก็ช่วยที่บ้านนี่ล่ะ อยู่บ้านก็ไม่ได้ตังค์

ไถแม่ก็ดีกว่าขโมยแม่ล่ะเว้ย อย่างน้อย

เวลาเค้าใช้กุ ก็ก็ไม่มีข้ออ้าง เพราะรับตังค์เค้าแล้วนี่

 

อีกอย่าง ถ้ามีเงินเก็บ จะไปเที่ยวล่ะ

 

อยากให้พ่อหายป่วยไวๆจังเว้ยย

สงสัยปีนี้จะไม่ใช่ปีของเราซะแล้วว่ะ สงสัยกุจะเบญจเพสปีนี้ซะแล้วสิ นึกว่าพ้นช่วงซวยไปแล้วนะเนี่ย ก็ต้นปีปลายเดือนมกรา พ้นวันเกิดมาได้หน่อย ก็ผ่าตัดตัวเอง วันที่ 4 หมาดๆ พ่อเข้าโรงพยาบาล เส้นโลหิตฝอยแตก ผ่านพ้นไปสามสี่วันที่แล้ว น้องมะลิหมาเราตาย โรคลำไส้อักเสบอีกแล้วง่ะ หลังจากนั้น อีกสองตัวก็หงอยๆพอกัน เรารู้สึกเศร้าว่ะ ที่ว่าตอนมะลิเป็นทำไมเราไม่พามันไปหาหมอ มันอาจจะรอดก็ได้ อีกสองตัวนี่ก็เหมือนยื้อๆแฮะ ได้ไปหาหมอนะ แต่ก็ต่อชีวิตไปวันๆ ไม่รู้จะหายขาดไหมดิ เฮ่อ แล้วอีกเรื่อง สอบกุก็ทำไมได้ ดูสิ แย่มั๊ยล่ะแต่ท้อบอกว่า เอ๊ะ เรื่องสอบมันเรื่องปรกตินี่ไม่นับ อ่า เมื่อวานก็ปวดกระเพาะด้วยล่ะ แย่จัง ชีวิตช่วงนี้ง่ะ แต่ว่าอาการพ่อดีขึ้นมากแล้วนะ แต่ต้องดูไปเรื่อยๆ ช่วยเหลือตัวเองได้มากพอดู ดีที่แม่บีก้อเคยเป็นแล้วบีบอกว่า อีกเดือนสองเดือนก็หายขาด เลยไม่กังวลเท่าไหร่

 

 

อ่อ แต่หมอเวรที่โรงพยาบาลที่พ่อเข้า (โรงพยาบาลเดียวกับที่เราผ่าตัด) หล่อมากๆ แอบกรี๊ดอยู่หลายคืนเลย ตอนเราเข้าเจอหมอหนเดียว แต่ตอนพ่อเข้านี่เจอทีสามวันรวดเลย แต่วันสุดท้าย แอบเซ็ง ก่อนพ่อออกวันนึง เราอุตส่าห์แลกเวรยอมเฝ้าร้านเช้ากับแม่ กะว่าจะไปเฝ้าพ่อกะกลางคืน เหมือนจะห่วงพ่อเนาะ แต่กลายเป็นว่าอยากเจอหมอ ฮ่าๆ แต่หมอไม่มา โธ่ พรหมลิขิตไม่บันดาลชักพาเลย

 

อืม ส่วนวันนี้พาหมาไปหาหมอ หมอหมาก็แอบหน้าตาดีง่ะ หมาเราตัวเหม็นมั่กๆ เป็นหมาพันธุ์ทางคุ่เดียวท่ามกลางหมาไฮโซทั้งหลายแหล่ เหอะๆ ไอ้ลำพังขี้เหร่ แถมวัดๆไม่ค่อยอายหรอก แต่หมาเหม็นมากๆ ฮ่าๆ อืม สรุปว่าหมอหน้าตาดี

 

เอาเป็นว่า อยากให้พ่อหายดี หายไวๆ และน้องหมาของเราไม่เดธละกัน แต่ที่มะลิตายก็มีแต่คนบอกนะว่า ตายแทนเจ้าของอ่ะ เฮ่อ มะลิง่ะ แล้วใครจะกระโดดสูงจนกระแทกปากพี่ได้เท่านู๋ง่ะ ใครจะกระโดดตัวลอย แถมยกสองขาหน้าเดินพอเห็นของกินได้เก่งอย่างนู๋ล่ะ ไอ้ลำไล้อักเสบบ้าเอ๊ย ไหนว่าไม่เป็นกับหมาวัดๆไงวะ

 

 

สงกรานต์ปีนี้ เราไม่ได้ไปไหนง่ะ

รู้สึกแก่ ไม่มีใครประหน้าตั้งกะปีที่แล้วแล้วง่ะ

เลยไม่ค่อยอยากไป ประจวบกับต้องดูแลพ่อ และร้าน

เลยไม่ไปกับเค้าก็ได้วะ ออกจากบ้านยังลำบากเลย

ไม่ออกก็ได้ ไม่อยากเป็นลูกที่แย่

ไม่ออกก็ไม่เป็นไรง่ะเนาะ

เบิร์ดสิโทรมาชวน แต่ก็นะ ไปไม่ได้

สงสารน้อง กลัวน้องไม่มีคนไปเล่นด้วยง่ะ

 

แต่ปีนี้ก็เหืมอนจะมีแพลนนะ ถ้าได้ไปน่ะ

ก็สีมเหมียนเดิม น้ำก็ชวนไปพัทยา

เอออ ช่างมันเหอะ ไม่ซีเรียสล่ะ

พี่โอ๊คมาสวัสดีปีใหม่ไทยด้วยนะ หุหุ

ร้อนเชี่ยๆอะไรเช่นนี้ โอ้วประเทศชาติ!!!

มาว่ากันต่อกับงานเมโลดี้ออฟไลฟ์วันที่ 2

วงที่ตั้งใจไปดูสุดตัว ครือ สไลว่าบาสตาร์ด

ไปดูด็อกซ์เป็นเพื่อนพี่รีซะก่อน ดูแบบนอยๆ เหอะๆ

เบิร์ดมาทำห้จกระปรี้กระเปร่าได้นิดหน่อย

แต่ส่งเบิร์ดไปดูสเลอเพราะมันอยากดู

แต่ไม่รุมันไปดูทันละเปล่า เพราะมันหลงอีกตามเคย

 

กว่าด็อกซ์จะขึ้น กว่าด็อกซ์จะเล่นเสร็จก็ช้าเลยล่ะ

ไปถึงก็เจอพี่สอง ส่วนขากลับมีพี่เก่งมาคุยด้วย

พ่เก่งผู้แสนดี ถึงจะมาเพราะแอนนาก็เหอะ (ฮา)

 

รีบๆเดินๆไปท่งานเวิลด์เทรดเลยล่ะ

ไปถึงโมเดิร์นด็อกเล่นอยู่ เราตั้งใจไปดูสไลว่า

เพราะเหมือนคิวมันจะเร็วๆ เกรงว่าจะอด

เลยไม่ได้ดูโอกเต็มๆเลย คนเยอะมากๆ

เหมือนจะเยอะกว่าวันก่อน เพราะมีน้องมุกบอกมาว่า

เยอะต้งกะวงแรกๆที่เล่นแล้ว

 

เราทอดทอ้งฟลัวเพื่อมาดูสไลว่าเลยนะ

ออกมาได้ดูฟลัวนิดเดียว

แถมไม่ได้ซึมซับบรยากาศด้านใน

ขนาดที่ว่าพี่รีน้ำตาจะไหลเลย

เพราะอยู่โซนนอกๆสัมผัสความอลังได้ไม่เต็มที่

 

วันนี้ไปดูสไลว่าเล่นสด ก็ยังดูหลุดๆนิดหน่อยนะ

แถมเล่นแต่เพลงเร็ว ไม่ได้เล่นเพลงซอฟต์ๆที่เราชอบเลย

แต่เพลงเร็วก็โอเคนะ คุณจีนร้องเพลงลอยไปหน่อย

ส่วนคุณเป๊กโชว์ไปนิด แต่ก็โอเคอ่ะ ชอบเพลง

แต่คุณเป๊กไหงยืนกลางวะ ตบตีแย่งที่กันละเปล่าอ่ะ

 

ฟลัวเป็นวงที่คนดูเยอะสุดๆไปเลยละมั๊ง

แต่ไฮไลท์ของงานคงจะเป็น ตาฮิติ 80 ง่ะ

คนมีรสนิยมและเป็นเด็กแนวก็จะมารอดูวงนี้เยอะ

เราก็ยังอุตส่าห์เกาะกระแสกับเค้าด้วย

ไม่เข้าใจภาคดนตรีหรอก แต่เบิร์ดบอกว่า

เล่นดมากๆ แต่ดนตรีเหมือนกันไปหน่อย

ดูไปเยอะๆแล้วเลยเบื่อ ส่วนช่วงนี้

พ่รีไม่อยู่แล้ว บอกไม่แนว

 

อ้นถ่ายวีดีโอให้หมดทั้งงานเลย เพราะฝากมันถ่าย

มันนี่เป็นคนดีจริงๆ เมื่อยก็ไม่บ่น ใช้ง่ายโค่ดๆ

โทษทีท่วันนี้วีนมึงเยอะไปหน่อย

 

จริงๆวันนี้ปรี๊ดง่ายสุดๆ เพราะอากาศร้อนเชี่ยๆด้วยแหละ

เลยวีนขิกหายเลย แต่ไม่ได้วีนน้องของอ้อ ฮ่าๆๆ

เพราะไม่กล้า ก็พาน้องมุกกระเตงไปเป็นลูกเลยล่ะ ฮ่าๆ

เปงงัย เราดูแลเด็กๆในสังกัดเราดีนะ ถ้าอยากให้เรา

ดูแลต้องเป็นเด็กๆนะ เราจะดูแลดีมาก

 

ขากลับก็ปรี๊ดกับเด็กเสิร์ฟที่ร้านข้าวนิดนึง แต่ไม่มาก

กลัวโดนเค้ากระทืบ แอบขำเบิร์ดช็อตนึง

 

ฝนมันบ่นว่าเมนส์มันมา แล้วเบิร์ดก็ถาม

รัยเหรอพ่เล็ก เราก็เลยบอกว่า อ่อ

พี่ฝนเค้าเมนส์มา แบบย้ำๆน่ะ

เมนส์มันมาน่ะ เมนส์มันมา

 

แล้วฝนก็แบบรัยวะ เราก็เลยเล่าๆ

เบิร์ดก็ทำฮาๆแล้วถามว่า มันคืออะไร

แต่หน้ามันงี้แดงก่ำไปแล้วอ่ะ กุเลยฮาเลย

 

ตั้งกะฝนมีแฟนนี่ เงียบหายไปจากกูเลย

ปรกติกูก็ไม่วอนทมันมากหรอก แต่พอไม่มีรู้สึก

ตัวเองไม่มีความหมาย แบบยอมไม่ได้ (ฮา)

ช่วงนี้ม่างเลยขยันบิวท์หาผู้ชายให้กูน่าดู

 

ไฮไลท์ของชีวิตกูวันนี้ ที่ทำให้ทั้งวันมีความสุข

คงหนีไม่พ้นเรื่องคิวๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ

กลับมารักคิว กุนี่ใจง่ายจริงๆ

เจอใครก็ง่ายเลย ตอนแรกที่ไม่ดูฟลัว

เพราะกะว่า เฮอะดูบ่อยแล้ว ช่างๆๆๆ

คิวก็คิวดิ มีพี่โอ๊คแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

 

พอวันนี้กูเจอคิว เอาเป็นว่า

จะเดินไปกดตังค์ที่ตู้ เดินไปเจอตู้กรุงไทยตู้นึง

ว่าจะเดินไปกด เอ๊ะ ผู้ชายคนนี้หน้าคุ้นๆ

เฮ่ย คิวนี่หว่า หน้ากูก็แบบรู้ง่ะ สนใจสุดๆ

คิวมันเห็นก็คงเดาออกแหละว่ากุรุจัก

แต่แบบกุก็ไม่ได้ทักไง มันก็หันหลังกลับ

พอดีกุไปกับฝน กุเลยโชคดีเลย ยุให้ฝนเข้าไปทัก

 

ฝนก็ก็คุยนู่นคุยนี่ วันนี้แปลกนะ กุรุสึกว่ากุกล้สคุยอ่ะ

แต่ก่อนที่กุจะเอ่ยปากคุย เรื่องตาฮิติท่ฝนมันถามว่าดูอยู่มั๊ย

ฝนมันกลับตัดอารมณ์ด้วยการ เอ้า พี่เล็กไปกดตังค์ดิ

ไหนว่าจะมากดตังค์ไง ซึ่งจากการไปสอบถามหลังไมค์

ฝนมันบอกว่า เอ่า ปรกติเห็นชอบเงียบๆ ชิ่งๆ กุก็เลยให้ไปกเ

แต่พอหันมาเจอหน้ากุ มันเลยรุเลยว่ามันพลาด เพราะ

หน้ากุแบบอยากคุยมาก อ่อออ ลืมบอก คิวยิ้มให้ด้วยนะ

เหมือนสนใจมองหน้ากุด้วย ไม่ได้ไม่มองง่ะ

 

เออ เอาเป็นว่าพอฝนบอกให้กุไปกดตังค์

จากที่ตู้กรุงไทยอยู่แค่นั้นอ่ะ กุไปไม่เป็นเลย

จะไปเดินไปไหนก็ไม่รุ หลงทางเลย

ฝนบอกว่า คิวมันแซว่า เอ่าทำงงๆ

จริงๆนี่ไปไม่เป็นเลยจริงๆ ไม่ตั้งตัว

 

อ่อ แอบได้ยินคิวจิกฝนเรื่องไม่ยอมดูมันด้วยนะ

เสียงนี่จิกกัดมาก แต่คิวน่ารักง่ะๆๆๆ

 

สุดท้ายพอกุกลับมาจากกดตังค์เสร็จ

แอบได้ยินมาฝนชมคิวผอม กุคิดแล้ว

เด๋วกุจะถามว่าทำไงผอม ฝนบอกว่า

เออ เด๋วไปแล้ว เอิ่มมม กุอด

เสียดายไมได้คุย แต่ช่างมันเหอะ

เจอระยะประชิดก็บุญโขแล้วล่ะ ฮ่าๆ

เด๋วนี้รัศมีจับสุดๆง่ะ ขาวเด้งๆ

 

อืม สรุปว่าวันนี้อิโอ๊ตชิ่ง เฟื่องก็ไม่มา

มีน้องเบิร์ดที่น่ารักนี่ล่ะมาคนเดียว

 

วันนี้เลยสรุปว่าได้เจอ พี่เจมส์ ท้อ อ้น พี่รี เบิร์ด ฝน นัท

โอ๋ เม น้องมุก ตาหรั่ง อ่อ เจอปริญญ์ เจอคิว อิอิ

 

อืม งานนี้เป็นงานที่ดีมากๆงานนึงเลยนะ

เครื่องเสียงก็ดี เสียอย่างร้อนมาก

แตเครื่องเสียงด้านในสู้ข้างนอกไม่ได้เลยเสียดาย

 

ถ้ามีเรดจะดีมากๆเลยนะเนี่ย

 

 

 

อ่า อัพเดทวันนี้ ฝนโทรไปหาพี่เก่ง

พี่เก่งว่าหนังสือด็อกซ์คงออกช่วงงานหนังสือนี้

แอบกัดพี่เก่งไปตั้งหลายดอก แต่รมณ์รักนะเด็กโง่มากกว่านะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ฮ่า กุไม่ได้อัพชาติกว่า  กุว่าจะอัพเรื่องสอบ เหอะเหอะ

สอบอะไรอ่ะเหรอ ก็เรื่องสอบตกไง

วันกุตก กุเครียดนะ เครียด เซ็ง

คาดหวังว่าจะผ่านไง

สรุป กุก็ตก ยังไม่ชินอีกเหรอ

ถ้าอ่าน ถ้าพอทำได้ ไม่ชินนะ

ถ้าทำไม่ได้ ไม่พร้อมส่วนใหญ่ไม่ไปสอบนะ

 

ไม่ค่อยได้บอกใครหรอก อาย รู้สึกแย่นิดหน่อย

คนส่วนใหญ่ชอบคิดว่าเราชิน เลยไม่คิดอะไร

แต่สรุปแล้ว วันเดียวเราก็หายแซ่ดแล้วล่ะ

พี่บอยใจดี คิดว่าเราเครียด โทรมาคุยเป็นเพื่อน

เปล่าเลย เช้านอย เย็นมาไปแร่ดบ้านเพื่อนแล้ว

งี้ใครจะเห็นใจล่ะคะ ฮ่าๆๆ

 

มะวานวันศุกร์ท่ผ่านมา

ไปเจอน้องลูกกวาด เพราะน้องนัด

น้องน่ารักมากๆเลยง่ะ ซื้อช็อกโกแล็ตมาฝาก

แถมยังซื้อเสื้อยี่ห้อหรูมาจากเมืองนอกด้วย

กุสิ ไม่มีรัยให้น้องเลย อ่า จบประเด็น

รักนู๋นะ จุ๊บจุ๊บ

 

เอาเป็นว่า วันนี้ไมถึงอัพเหรอ ก้อวันนี้ไปดูคอนเสิร์ตเมโลดี้ออฟไลฟ์มาง่ะ

สนุกดี แต่ปวดเมื่อยตามประสาคนแก่

ชอบเพลง let's cry จับใจว่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะซื้ออัลบั้มสควีซ

พอมาฟังเพลงนี้ จบกันเลยซื้อแน่ๆเลย

พอได้ดูคอนเสิร์ตวันนี้ ก็รู้สึกว่าโอเควะ คุ้ม

กุฟังได้ 5 เพลงอัพก็โอเคแล้ว

 

แต่พรุ่งนี้ยังไงก็จะต้องไปดูสไลว่าให้ได้ คิวรอเราก่อนนะ ถ้าเราไปดูคิวไม่ได้อย่าโกรธเรานะ

เรามีกิ๊กใหม่ล่ะง่ะ ฮ่าๆๆๆ แต่ไปดูคอนเสิร์ตวันนี้ก็แฮปปี้ดีนะ ได้ดูกรูฟด้วย สนุกดี

 

ได้ดูฟรายเดย์ซึ่งมีคนชอบขึ้นมากมายเลย มีเพลงใหม่ให้ฟังด้วย

แต่เราคงกลายเป็นแฟนพันธทางฟรายเดย์ไปแล้วล่ะ ห่างเหินจากพี่บอยมานาน

เด๋วนี้มีคนเป็นแฟนพันธุ์แท้พี่บอยมากมายมหาศาลเลยล่ะ

 

ดูกรุงเทพมาราธอนมาผิดหวังอย่างแรงกับนักร้องใหม่ เสียงแย่ง่ะ

แต่ดนตรีเค้าเหมือนเดิมเลยนะ และน้องอู๋ก็เป็นมือกลองเหมือนเดิม

นี่กุชอบวงน้องอู๋เพราะน้องลีโอไม่ใช่เหรอเนี่ย

แต่เอานาอย่างน้อยน้องเค้าก็ชอบบุดดิสเหมือนเรานิ

แต่เสียดายง่ะ เสียดายเพลง นักร้องไม่เวิร์ค เนื้อหาไมดีเหมือนก่อนด้วยอ่ะ

แต่ชอบดนตรีเค้านะ อ่อ ลืมบอกสควีซเล่นดีง่ะ ปรกติไม่เคยตั้งใจดูเค้าเล่นเลย

 

พรุ่งน้มีคนไปรอดู tahiti 80 เล่นเยอะเลยล่ะ

ดีนะที่เราเป้นเพื่อนเค้าอยู่ก่อน ฮ่าๆๆๆๆ ล้ำน่าดูอ่ะกุน่ะ

 

อ่อ ลืม กรี๊ดๆ เจอน้องเปอด้วย แต่มากับแควนนะ

ไม่เห็นหน้าชัดๆ เสียดายอดดูเด็กเลย

 

ได้ดูรัยอีกว้า อ่อ สล็อต ไม่ตั้งใจเท่าไหร่ แต่ก็เล่นสนุกเหมือนเคย

เอนเตอร์เทนคนดูดีอ่ะ เล่นเพลงรอด้วย

 

วันนี้เด็กๆที่มาดูน่ารักกันจัง

เห็นด้วยมะเนี่ย ว่าเด็กสมัยนี้มันหน้าตาดีกันจัง

กุเลยเป็นป้าไปเลย เฮ่ออ

จะสอบอยู่แล้วน้า เอ้อระเหยดูคอนเสิร์ตอีกแล้วอ่า

ไม่ดูแลตัวเองแล้วใครจะดูเราล่ะ

 

อิจฉาฝน ฝนมีแฟน เหลืออยู่กี่คนในวงโคจรเราวะเนี่ย

 

เออ ปีนี้งานเมโลดี้จัดเร็วจัง คนดูก็เยอะขึ้นกว่าปีที่แล้วนะ

แหม่ ถ้ามีเรดเล่นด้วยจะดีมากๆเลยนะ อิอิ

 

ไปดูแฟตอวอร์ดมาล่ะ อพาร์ทเมนท์ได้ตั้ง 4 รางวัลนิ

ตะแรกนึกว่าจะเป็นสเลอซะอีก แต่เสลอก็ได้ตั้ง 3 รางวัล

ปีนี้เหมือนศิลปินจะน้อย แต่จริงๆ รางวัล

มันไม่กระจายน่ะ เลยเหมือนศิลปินมีน้อยๆ

แต่ตอนกุแอบไปฉี่ตรงห้องน้ำศิลปิน

ก็เจอพี่บุรินทร์นะ เจอหลายคนนะ

ตอนกลับยังเห็นพี่น้อยเลย ศิลปินชั้นนำ

ปาล์มมี่ก็มานะ ดูสิเยอะนะว้ย

 

พี่บอยได้ตั้งสองรางวัลเชียวนะ

เพลงยอดเยี่ยม กับเพลงยอดนิยม

 

ด็อกซ์ก็ได้กับเค้าด้วย รางวัลน่าชื่นชมด้วยนะเนี่ย

วงยอดนิยมล่ะ เราก็เหว๋อไปเลย แหะแหะ

ไม่คิดว่าจะได้นี่ ช่วงนี้ใครๆก็เห่อสเลอนี่หว่า เราเลิกเห่อแล้วนะ

ตอนนี้เห่อวงอื่นอยู่แทน แต่คนก็เชียร์ด็อกซ์เยอะน้า

 

งานนี้ไม่อยากจะบอกเลยว่า ไม่ได้ไปเชียร์ใครเป็นพิเศษ อิอิ

แต่หวังจะไปดูน้องเปอร์เต็มที่เลย

โอ๊ย เห็นตัวเป็นๆ น่ารักมั่กๆ แต่ไอ้แป้งอีกแล้ว

เห้นเดินกับไอ้แป้งตัวติดกันเลย เซรง

อิแป้งอีกแล้วเจรงๆ

 

แต่ชอบครีเอทีฟงานนี้มากๆเลย ตรงท่จับคู่คนเชิญรางวัล

ได้เข้าท่าจังเลย ที่ฮาสุด และคาดไม่ถึง (ตอนแรก)

ก็วงไคโร หรอไฮโลวะ กับพี่ป๊อก

กุก็พี่ป๊อกเกี่ยวยังไง เอาะ หมีแพนด้านะเอง

 

มีนางสาวไทยมาแจกรางวัลด้วยนะ

คุณเจี๊ยบ ลลนา โอยเพิ่งรุ นางสาวไทย

มันสวยอย่างนี้นี่เอง น่ารักมั่กๆ แต่ลดาไม่เห็นน่ารักขนาดนี้เลย

 

นอกจากการจัดวางคนเชิญรางวัล คอนเซ็ปต์งานต่างๆ

ที่เราชอบที่สุดของงานนี้ คงจะเป็นโชว์ของงานหละ

 

ที่ประทับใจสุดๆคงเป็นเพลงนานอีกหน่อยเ

วอร์ชั่นภาษาจีน เพราะนอกจากคุณ จีน มหา จะเท่มั่กๆ

เพลงก็ยังหม่นได้ใจสุดๆ จากเพลงรักใสๆ หม่นมั่กๆๆ

แต่ออกมาก็เพราะไปอีกแบบ สรุปว่าชอบมาก

 

อีกเพลงก็เพลงกุญแจที่หายไป เวอร์ญารินดา กับสควีซ

พี่วินร้องเพลงคนอื่นนี่เพราะได้ใจจริงๆว่ะ

ร้องออกมาก็เยี่ยมทั้งคู่

อีกเพลงก็เพลงปล่อยไม่เคยฟังเวอร์ชั่นของบีมอ่ะ

แต่พี่บอยเอามาร้อง ยังไงก็เพราะ พ่บอยนี่เสียงเพราะจาง

ขนาดร้องกับ แคลอรี่นะ ฟังยังไงพี่บอยก็กินขาดว่ะ

แต่อกโชว์ที่ฮามากๆ ก็อพาร์ตเมนท์คุณป้าสอง

พี่สองทุ่มเท ทุ่มทิ้งมั่กๆ แต่งตัวเป็นเด็กให้เข้ากับ

คอนเซ็ปต์เพลงขอพื้นที่เล็ก แถมแอ๊บเสียงเด็กน้อย

ร้องท่อน ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ฮาดี

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าไม่แป้ก

 

ลูกตาลช่วงนี้แอบมากี๊ซสควีซละล่ะ ซื้อซีดี

แพ็คเกจดีจัง 220 เท่าสไลว่า แต่แพ็กดีกว่าเป็นกอง

เอิ่ม แต่ว่า ทำไมสิงห์กับพี่วินต้องนู้ดอ่ะคะ

สิงห์นู้ดนี่ไม่ขึ้นมากๆเลยนะจ๊ะ อิอิ

เราว่าสงสัยเราคงไม่ซื้อสควีซล่ะ เพราะ

เพลง เล็ทส์ครายเพลงเดียวเลย ฮาๆๆ

ชอบเพลงนี้มากๆเลยแฮะ เพราะตั้งกะครั้งแรกที่ฟัง

 

อืม ปีนี้มีพัทยาด้วยแฮะ เห็นเงียบๆนึกว่าไม่มี

มีพาราด็อกซ์ ซีล สะดุดว่ามีสไลว่านี่ล่ะ อยากดู

เริ่มใจอ่อนละ ถึงกุจะกลัวระเบิดนิดๆก็เหอะ

เอาไงดีวะ ถ้าบอกแม่แม่ไม่ให้ไปหรอก

ยิ่งอยากให้เลี่ยงๆ งานที่ชุมนุมๆอยู่ด้วย

 

อ่อ เล่าน้องเปอร์ดีกั่ว น่ารักสุดๆ

ไม่กล้าไปเนียน แต่มีคนมาขอถ่ายรูป

น้องมันก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดีเนาะ

กุน่ะ ถ่ายวีดีโอแบบตามติดทุกสถานการณ์เลยล่ะ ฮาๆ

 

เห็นพี่รีบอกว่า จะไปถ่ายมัน แต่มือมันคีบบุหรี่

มือถือกาป๋องเหล้า เลยไม่เอาดีกว่า

ก็เลยถ่ายแต่โบ๊ท มีถ่ายคู่พี่ต้าด้วยนะ

เปอมันก็มองๆ คงเซ็งๆที่ไม่ถ่ายมัน

เลยรีบชวนโบ๊ทเปลี่ยนไปนั่งที่อื่นซะงั้น

แอบงอนมั๊ง เด็กอ่ะเนาะ

 

อ่ออเล่าให้โอ๋ฟังให้อิจฉาเล่นว่า

โจ๊กไปเชิญรางวัลด้วยนะ ฮี่ๆ

แถมคุณจีนของโอ๋ วันนี้เปรี้ยวมั่กๆ โชว์หน้าอกอีกแว้ว

ฟูตอนเปรี้ยวทั้งวงเลย เปรี้ยวเยี่ยวราด อิอิ

 

บอกให้โอ๋อิจฉาเล่นอีกอย่าง หรือออกแนวชวนด้วยละกัน

งานพัทยาปีนี้มีสควีซกับสไลว่าด้วยนะ ไปมะๆ

เราลังเล เพราะอยากดูสไลว่ามากเลย ไปเปล่า

 

 

 

วันนี้ไปกินชาบูชิกับต้นที่ซีคอน

เจอเด็กฝึกงานหน้าตาดีมาก น่ารักมาก

ทั้งผู้หญิงผู้ชายเลย เด็กผู้หญิงน่ารักดี หมวยมาก

ส่วนเด็กผู้ชายก็ตี๋ๆ เด็กผู้ชายเป็นรุ่นน้องที่ โรงเรียนเก่าด้วย

เด็กสมัยนี้หน้าตามันพัฒนากันมากเลยนิ

ไม่เหมือนรุ่นกุเลยนิ ไมไม่เกิดช้าๆหน่อยวะเรา

(พูดเหมือนเกิดช้าจะได้งั้นล่ะ)

 

มะวานไปกินทาคุมิกับลูกตาลมา

ถามว่าโอเคมั๊ย ก็โอเคน่ะนะ

แต่ว่า เมนูมีให้เลือกน้อยไปอ่ะ ส่วนรสชาติบางอย่าง

ก็ไม่ค่อยถูกปาก แต่ไอติมอร่อยสมคำร่ำลือจริงๆว่ะ

 

ก่อนไปดู เราไปดูไฟน่อลสกอร์มาล่ะ

ช้ากว่าคนอื่นมากๆ แต่มีคนบิวท์เยอะ

เลยต้องตัดสินใจไปดู ไปดูเพราะน้องเปอร์

ก็ไม่ผิดหวังนะ กวนตีนสุดๆ ฮาๆ

 

แต่น้องโบ๊ทน่ะ ชอบนิสัยอย่าง คือ

มีความมุ่งมั่น มีเป้าหมาย

เห็นแล้วอิจฉาเด็ก เรายังไม่รุเลยว่าชีวิตต้องการอะไร

ส่วนเปอร์ความคิดดีมากๆ เป็นเด็กฉลาดดี ชอบ

 

ด้วยความที่เครซี่ในระดับนึง

จึงทำการค้นไฮไฟว์ของน้อง

เพราะพี่รีบอกว่าน้องเค้าเล่น

หาเจอจนได้ กุนี่น่ากลัวนะเนี่ย

 

ก็ชอบนี่ ฮ่าๆๆๆ

 

สั้นๆ ไม่มีรัยอัพแล้ว ดูตูนดีกว่านะ

 

 

โอ๋ เราชอบเพลง let's cry นะ

พรุ่งน้มีงานอินดี้อินทาวน์นี่เนาะ

ไปไม่ทันอ่ะดิ เพลงสไลว่า

บางเพลงอีกคนก็ร้องนะ นึกว่าคุณจีนร้องคนเดียวซะอีก

 

 

 

อ๊างงงงง เอ๊ย อ๊า

ฝนตกล่ะ แล้วกุจะร้องทำไม

ถึงว่าวันนี้ม่างร้อนตับแลบ ร้อนชิบหาย

หงุดหงิดชิบหายอีกวันด้วย

เฮ่อ เมืองไทย จะร้อนไปถึงเมื่อไหร่วะ

ที่น่ากลัวมันคงร้อนขึ้นทุกวันๆ ทุกปีๆนี่ดิ

 

แต่ฝนตแค่พอกระทบหลังคาเปาะแปะอ่ะ เทลงมาเลยดิวะ

ให้มันหายร้อน ให้มันเย็นม่างดิ

จะทำเอ็มวีซักกะหน่อย อดเลย

 

เริ่มเบื่อเกมส์แล้วล่ะ ทั้งที่เพิ่งบ่นไปว่า

เป็นเกมส์ริซึ่มไปหยกๆ แต่ชอบขายของ

ในเกมส์มากเลยนะ ยืนขายมันทั้งวัน

ก็ไม่รุจะไปเล่นรัยแล้วนี่หว่า

แม็พก็หมดแล้ว ไม่มีแม็พใหม่ๆเลย

 

นั่งดูลูฟี่ที่ซื้อมาอยู่ ภาพชัดดี แต่เสียงพากย์

คนละทีมกับวีซีดีที่เคยดูก่อนๆ แต่ก็พอทน

 

ส่วนหนังญี่ปุ่นของน้ำที่ซื้อมา จัดว่าห่วยอ่ะ

กระตุก พากย์ไม่ตรง แต่เปลี่ยนก็คงเหมือนเดิม

 

ต่อจากน้คงได้เวลา เก็บหนังล่ะ เพราะเบื่อเกมส์แล้ว

เบื่อเอ็ม เบื่อคุยแล้ว ดูหนัง

ก็ยังวนเวียนอยู่ในวงจรอุบาทว์เหมือนเดิม ฮ่าๆ

กุนี่ช่างสบายซะจริงนะเนี่ย

 

แล้ววันที่ 8 รู้ผลแล้วจะสอบผ่านมั๊ยอ่ะ

 

อ๊า ฝนไม่ตกเปาะแปะแล้ว ตกเยอะแล้ว เย่ๆ

พรุ่งนี้ขอให้อากาศเย็นสบายกว่านี้นะ

 

 

 

 

โอย ช่วงนี้ติดเกมส์งอมแงมเลยว่ะ

เกมส์มาเนีย เล่นยันเช้าทุกวันเลยง่า

วันก่อน 10 โมง มะเช้า 8 โมง

โอย ปรกติก็นอนม่างเช้าอยู่แล้วนะเป็นกิจวัตร

แต่เด๋วนี้มีกิจวัตรใหม่ทำให้นอนเลทกว่าเดิม

วันนี้ชั้นจะไหวมั๊ยเนี่ย ชั้นเหนื่อย

 

เริ่มจากวันพุธที่ผ่านมา ตื่นเร็วเพราะไปนอนหอต้น

นอนหอม่างทีไร ต้องตื่นเช้าทุกทีเลย

หมาอิต้นมันชอบมากวนอ่ะ กุเลยตองตื่นโดยปริยาย

แล้วพอกลับบ้าน กุลืมไปเลยว่า

วันพฤหัสต้องไปโรงพยาบาลเป้นเพื่อนลุง

กุนอนหกโมงอ่ะ ตื่น 7 โมง

กุเครียดเลยไม่ได้นอน

พอกลับมานอนซักพัก ตื่นมาเล่นยันเช้าอีก เหอะเจริญ

 

วันนี้ดิ นอน 8 โมง ว่าจะนอนยาวๆ

แม่มาโกรธกุเรื่องข้าวต้มมัด

โกรธราวกับกุทำความผิดร้ายแรงมาก

บ่นกุไม่เลิกเลย กุเลยต้องตื่น

แถมยังต้องไปช่วยพี่อั๊ทขนของอีก

แต่ก็ยังมานั่งเล่นเกมส์กว่าจะเสด็จออกจากบ้าน

 

อย่างนี้ไม่เรียกเกมส์มาเนียจะเรียกว่าอะไร

เอ๊ะ หรือเกมส์ริซึ่ม อ่อ รุละ

ทริกสเตอร์ริซึ่มนั่นเอง

 

โอยย วันนี้ไปขนๆๆๆ ได้กินเตี๋ยวเป็นของรางวัลชามเดียว

แต่เราไมเหนื่อยเท่าอ้นหรอก น้อยกว่าหน่อย

ไปเดินคลองถมต่อ ไดหนังมาอื้อเลย

เจบิ๊กเค้าลดราคาหนัง ได้วันพีซมูวี่มาด้วย

ไม่เห็นเคยได้ยินเลย วันพีซมูวี่ ร้านอื่นก็ไม่มี

เลยต้องระงับความเสียดายตังค์ระดับนึงซื้อมา

 

วันนี้แอบมีเด็กผู้ชายบนรถเมล์มองด้วย

ไม่รุมองกุละเปล่า หรือมองกุแต่อาจจะไม่ได้พิศวาส

แต่เด็กกว่าแน่ๆ คิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ว

 

เปิดเพลงสไลว่าอวดพี่อั๊ท พี่อั๊ทบอกเพลงลั๊ลลามาก

นั่นดิ เราว่าฟังไม่เห็นยากเลย เพราะดีด้วย

 

วันนี้ได้หนังมา 8 แผ่น

สนนราคา คือ 520 บาท

ใครไปคลองถมแวะไปร้านเจบิ๊กนะ

ดีวีดี 5 ของแท้ 2 แผ่น 70 เอง

แต่เค้าจับคู่บางคู่ก็ไม่เวิร์คนะ แต่ก็เลือกๆหน่อยก็โอ

 

เมล์ไปถามพี่โอ๊คเรื่องผลงานใหม่ พี่โอ๊คตอบ

ความลับๆคำเดียวสั้นๆเลยอ่ะ

 

ลืมๆตะกี๊นึกได้ ไอ้ความที่นอนไม่อยากจะตื่น

แล้วก็เลยลืมแพลนตัวเองไปเลย

เสือกไปนัดพี่อั๊ทขนของอีก

วันนี้พี่บอยมีแจกลายเซ็นต์ท่มาบุญครอง

กุก็ไม่ได้ไป ไม่ตื่น

 

แล้วก็งานที่ พี่ตั้ม วิสุทธิ์เค้าแสดงอนิเมประกอบเปียโน

กุไม่มีบัตรไปนั่งดกูหรอก แต่เห็นมี

he she it ไปขาย เล่ม 9-10

ตั้งใจจะไปซื้อ ก็ไม่ได้ไปอก ชวดหมด

 

ดีนะที่ต้นมันไม่เอาเกมส์มาประเคนกุก่อนวันสอบตั๋วนาน

เพราะมันเอามาให้ก่อนสองสามวัน กุยังนั่งเล่นลืมอ่านหนังสือเลย

ไม่ลืมหรอก เรียกว่าจิตสำนึกต่ำตะหาก

 

อ่อ โอ๋ แล้วจะซื้อสควีสมั๊ยอ่ะ เพราะยังไงบอกต่อด้วยนะ

ส่วนสไลว่า เพราะนะ อุดหนุนได้ ฮ่าๆๆ

เลิกถามหาเป้ละเหรอ

 

อ่อ ได้ลำโพงคอมมาแล้วนะ เย้ๆ

ได้ยีนส์มาตัว ยีนส์สไตล์เดิมๆ

อ่านหนังสือคำตอบข้อสอบกฎหมายทั้งหลายแหล่

ทำให้สมองนึกถึงเรื่องที่ไม่ควรคิดได้ขึ้นมา

ซึ่งถ้าไม่รุ อาจจะเกิดผลดีมากกว่า

นั่น คือ อ่านๆไป เสือกไปเจอคำตอบ

ท่ทำให้นึกขึ้นได้ว่า กุไม่ได้ตอบในข้อสอบ

ท่สอบคราวที่แล้วไปนี่หว่า

ข้อความสำคัญซะด้วย กุเลยเซ้งเลย

ไม่ใช่ทำไม่ได้ด้วยนะ มันเป็นอะไรที่ทำได้ชัวร์ๆ

แต่เสือกลืมทำซะงั้น โคตรเซ็งเลยเว้ย

นี่ตกลงกุอ่านหนังสือแล้วช่วยรัยได้วะ

เสือกรุเรื่องที่ไม่น่ารุอีก เลยตามเลยไปก็ไม่เซ็งแล้ว

 

วันก่อนแอบงอนน้องลูกกวาด

แบบว่ากลับจากเมืองนอก ไม่โทรหาเราเลย

ชวนไปสมัครสอบ ก็ไปก่อนไม่ไปกับเรา

ชวนไปเที่ยวก็ไม่ไปกับเรา

เราก้เลยแอบงอนๆ บอกว่าว่างก็โทรมาชวนพี่ละกัน

แบบประชดน้อง เพราะไม่รุว่าน้องจะว่างวันไหน

 

วันนี้ว่าจะโทรไปบ่นเรื่องสอบนั่นล่ะ

ก็ไม่ได้พูดอะไร กลังจะวางโทรศัพท์น้อง

น้องก็ทำเสียงแง้วๆบอกว่าจะไปเชียงใหม่วันพุธนี้แล้วนะ

เราก็ คิดในใจ อ่าวแล้วไงง่ะ

น้องก็แง้วๆว่า ยังไม่เจอพี่เล็กเลย แอบปลื้ม

นึกว่าน้องไม่สนใจซะแล้ว

ก็เลยบอกว่า กลับมาค่อยเจอกันก็ได้

 

น้องลูกกวาดนี่น่ารักจริงๆเล๊ย

เอ่อ วันก่อนแอบมีคนติว่าสเปซกุย๊าว ยาว ขี้เกียจอ่าน

อันที่จริงก็ไม่เห็นว่าเหมือนจะมีคนมาอ่านนานแล้วนะ

เหอะๆ มันเป็นสเปซเพ้อเจ้อน่ะ และเป็นสเปซบ้าผู้ชาย

 

โอย ตั้งกะไปโดดคอนเสิร์ตกะลูกตาลวันก่อน กุปวดไส้มากๆ

เหมือนแผลจะยังไม่หาย เจ็บปวด

ก็มีคนถามๆว่ายังไม่หายเจ็บแผลเหรอ

ไม่หายนี่หว่า คนอื่นเค้าเป็นกันนานไหมวะ

รู้แต่ว่าหลังผ่าไม่ถึงสองอาทิตย์ กุก็สมบุกสมบันพอควร

 

โอยยยยย

 

มะวานไปหารัยกินกับฝนกับพี่อั๊ทมา กินกันอลังการมาก

ราคาก็อลังการเช่นกัน แต่อร่อยนะ แต่ไกลแม่ก

 

วันที่ 18 กพ เป็นวันเกิดพี่ต้าง่ะ

โดยปรกติแล้วเกือบทุกปีตั้งกะรู้จักกันมา

ก็มักจะเสนอหน้าไปให้ตาแกเห็นเกือบทุกปี

แต่ตั้งกะปีที่แล้วก็เริ่มไม่ได้ไปให้เห็นหัว

 

คงเพราะเจอได้ง่ายๆ เลยไม่ได้พยายาม แล้วดูเกะกะถ้าไปน่ะ

สรุปว่า ไม่ใช่ไม่ได้นึกถึงนะ

ก็นึกถึงเสมอแหละ วันเกิดก็จำได้ตลอด

 

ก็ขอให้พี่มีความสุขมากๆแล้วกัน

ปีนี้และปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์เราคงไม่ราบรื่นเท่าไหร่

เราคุยกันน้อยลง เจอกันน้อยลง รักกันน้อยลง

 

คงไม่มีใครเอาเรื่องกุไปฟ้องอีกนะ

เลิกพูดถึงกุกันไปเหอะ กุมันเชี่ยเองล่ะ

 

รักเหมือนเดิมเพิ่มเติมด้วยความห่วงใย ละเปล่า

ไม่หรอก ไม่รักเหมือนเดิม เพราะไม่เท่าเดิม

นู๋ต้องแบ่งใจให้คนอื่นน่ะ

แต่พี่ต้าก็มีคนอื่นอีกมากมายเหมือนกันนี่

 

 

ก็แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะคะ พี่คงไม่มาเห็น

ปีนี้ไม่มีของขวัญแล้วนะคะ เพราะพี่ต้า

เคยได้แล้วไม่ยอมใช้ซักอย่าง ฮ่าๆ

แตถ้าซื้อของกินคงถูกใจสุดเนาะ

เอาเป็นว่าไม่ได้เจอ ไม่ใช่ไม่คิดถึงเนาะ

 

แต่คิดถึงนิดเดียว

 

อ่า ปรากฎว่า สไลว่าถูกใจมากๆ ชอบๆ ฟังทั้งอัลบั้มแล้วว ใครไม่ชอบไม่รุ รุแต่กุชอบ

เรดไปเล่นที่เชียงใหม่ ไกลจังไปไม่ได้ คงสนุกเนาะ มีเพื่อนกุไปแล้วเนี่ย

เพื่อผุ้ชาย พยายามจิงนะกุเนี่ย

 

อ่อ ถึงเพื่อนกุคนนึง นี่กุงอนมึงนี่มึงไม่สนใจเลยใช่มะ

ไม่คิดจะง้อกุเลยใช่มะ สนใจแต่คนอื่น

 

เอาะ ไม่ใช่คนอื่นสำหรับมึงนี่เนาะ แต่ช่วยสนใจกุซักนิดได้มั๊ย เห็นแล้วมันปวดใจว่ะ

 

 

 

วันนี้เราเดินทางไปศิลปากรกับลูกตาลแหละ สองคนเท่านั้น

เป็นการดูคอนเสิร์ตที่ตัดสินใจไปดูกันน้อยคนจริงๆ

เราน่ะตั้งใจจะไปดูสไลว่า บาสตาร์ดที่ร้านน้อง

เพราะวันนี้เค้ามีมินิคอนเสิร์ตโชว์ตอน 4 โมง

แต่กว่าจะไปถึงก็เกือบๆ 5 โมง เผื่อเลทอีกแล้วกุ

 

ปรากฎว่าก็พลาดเหมือนทุกที เค้าเล่นเสร็จไปแล้ว

แต่ยังรอแจกลายเซ้นต์อยู่ ก็ยังดีวะที่ไปแล้ว

ไม่แบบหายไปหมดแล้ว กุมาทำไมรัยเงี้ย

ก็เลยตัดสินใจซื้อซีดีที่ร้านน้องเลย

โชคดีที่เค้าลดราคาให้ ปรกติเค้าจะราคาแพงนิโหน่ยอ่ะ

 

ที่ร้านต้อนรับดีแม่ก คงเพราะไม่มีใครมาดู ฮ่าๆ

เค้าก็ชักชวนให้เข้าไปข้างใน เรียกเราน้องด้วย อิอิ

คนที่เป็นคนดูแลร้านนะที่เรียก เพราะพี่เจ้าของก็ต้องเรียกอยู่แล้ว

 

แล้วยังแบบให้เข้าไปใกล้พี่ๆ (หมายถึงทางวง) ไม่รุแก่กว่าละเปล่านะ

แต่คุณจีนน่าจะแก่กว่าเรานิดหน่อย ไม่น่าถึงปีมั๊ง เดาเอา

 

ก็เอาซีดีไปเซ้นต์ก้เดินออกนะ แต่พี่เจ้าของร้าน

เค้าเจ้ากี้เจ้าการให้เราเอาวีดีโอ ไปยืนถ่ายคู่กับวง

เราก็บ่นว่าจะดีเหรอคะ ฮ่าๆ จริงๆก็อยากได้

แต่กล้องวีดีโอมันก็ไม่เหมาะน่ะนะ เค้าก็ขันอาสาจะถ่ายให้

วีดีโอน่านล่ะ ให้พูดสัมภาษณ์ไปเลยว่า เค้าคิดยังไง

เราก็เหว๋อๆ ดิ เขิลล์ด้วย เลยผิดๆถูกๆ

ก็แบบไม่รุจะพูดรัย พี่เจ้าของร้านก็ยุๆ

ก็เลยบอกว่า ชอบเพลงอ่ะค่ะ ทีนี้เค้าถามว่าชอบเพลงไหน

ด้วยความกระตือรือร้นอ่ะ แต่กุเสือกนึกชื่อเพลงเค้าไม่ออก

ก็เลยบอกไปว่าเพลงโปรโมทอ่ะค่ะ (สิ้นคิดสุดๆ) แต่โชคดี

ที่พวกนั้นเค้ากระตือรือร้นเกินกว่าจะสนใจคำตอบกุ

เลบรีบช่วยนึกเพลงนั้นเพลงนี้รัยเงี้ย ฮ่าๆ

แล้วทีนี้ก็นึกออกว่าชอบเพลงเฟรนด์ ทำไมกุไม่บอกว่าชอบเพลง

ในสเปซนะ จะได้ดูเหมือนติดตาม แต่ช่างมันเหอะ

วงเค้าก็ดูกระตือรือร้นดี วงใหม่ๆก็งี้อ่ะเนาะ โฮะๆ

คนชื่อเป๊กน่ารักดี แบบยิ้มๆ เล่นกล้องอีกตะหาก

ส่วนคนชื่อเอิร์ธก็ดูเทคแคร์ดีนะ ส่วนคุณจีนนิ่งๆ

ก็ดีนะ ยังไม่ได้ฟังเพลงทั้งอัลบั้มหรอก แต่ก็รุ้สึกชอบนะ

 

คุณเป๊กแอบหน้าคล้ายๆพี่ป๊อกจัง พี่น้องกันเปล่าวะ

ชื่อก็คล้ายๆกันนะเนี่ย เหอะๆ

 

 

อ่า พอเสร็จจากนั้นก็ไปเซ็นปิ่นกับลูกตาล

แล้วก็ไปกินโออิชิกันต่อ อิ่มมาก แต่โอเอ็กซ์ที่นี่ดีกว่า

ที่ซีคอนตั้งเยอะ ค่อยยังชั่วหน่อย

 

กินเสร็จก็มาศิลปากรเลย ได้ดูวงเจ็ทเซ็ทเตอร์เล่น

เพิ่งเคยดูวงนี้เล่นสด เอนเตอร์เทนดีนะ แถมเล่นสดสนุกดีด้วย

แล้วก็ลัลลาบาย โดยส่วนตัวเฉยๆกับวงนี้

แต่เสียงนักร้องก็ทรงพลังเหมือนเคย

 

วงสุดท้ายคือวงที่ลูกตาลตั้งใจไปดู

วงสล็อทแมชชีน วงนี้หน้าม้าเยอะแม่ก เพราะนักร้องเรียนศิลปากร

แต่ถึงไม่มีหน้าม้า คนก็ตั้งใจมาดูเค้ากันอยู่แล้วนิ

เล่นสนุกดี เพลงคัฟเวอร์เยอะไปหน่อย

แต่ก็คงจะเพื่อให้สนุกๆกัน เล่นตาสว่างกับฤดูที่ฉันเหงาด้วย

ดูแล้วก็นึกๆอยากดูคอนเสิร์ตสนุกๆซักงานจังแฮะ

ดีจังที่ไปดู ได้ฟังเพลงคุ้นๆหู สนุกๆ

หลังจากที่ไปดูคอนเสิร์ตีที่ไม่ค่อยได้เต้นกระจายมาหลายงาน

ก็เรียกได้ว่างานนี้คุ้มเหนื่อยพอควรล่ะ สนุกดี

 

ไว้โอกาสหน้าคงต้องหาเวลาไปดูวงอื่นๆอีกมากมายแล้วล่ะ

 

 

อ่อ ลืมๆมะวานไปดูงานเปิดอัลบั้มโต๋ คนเยอะมากๆที่เซ็นเตอร์พอยท์ แต่ยี่ห้อโต๋ทั้งทีคนเยอะอยู่แล้วล่ะ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ มีบี 5 ไป และบี 5 จะมีใครที่น่าสนใจมากไปกว่าคิวไม่ได้แล้ว อิอิ อยากไปดูคิวอยู่คนเดียวน่านล่ะ แต่วันนี้คิวดูไม่ค่อยจอยเลยอ่ะ แอบเห็นคิวทำนิสัยไม่ดีกับคนกลุ่มนึง แล้วหยองเลย เลยอยู่เฉยๆดีกว่าไม่เข้าไปหาเรื่อง ฮ่าๆ ไม่ได้ไปขอถ่ายรูปนั่นเอง แต่ไม่เป็นไรไว้โอกาสหน้า ส่วนฟลัวเห็นอ้นถามเท็ดดี้ว่าออกเมื่อไหร่ ก็เห็นตอบว่าน่าจะพฤษภา โอ๊ย เร็วทันใจ มีคอนเสิร์ตใหญ่ซักทีสิจ๊ะ อยากดู

 

เริ่มตั้งกะวันเสาร์ที่ 10 ที่ผ่านมาเลยละกันเน้อ

อย่างที่รู้ๆกันว่ามีภารกิจยิ่งใหญ่ต้องปฏิบัติ นั่นก็คือ การสอบ ซึ่งเป็นภารกิจหลัก

เอ๊ะ หรือรอง ซึ่งเท่าที่ผ่านมา ถึงจะไม่ทุ่มเทเท่าไหร่ แต่ก็ตั้งใจนะเว้ย

แต่พอมีภารกิจรอง หรือที่ผ่านมาเรียกว่าหลักผ่านเข้ามาเบาๆ

(ฟังคล้ายกับสายลม) คือการได้ดูวงโปรด (เป็นช่วง) มีงานเล่น

เป้นอันได้ถ่อไปดูทุกที ที่เคยเขียนมาก่อนหน้านี้ว่า

ทำไมวันนี้มันมีงานคอนเสิร์ตชนกันเยอะจังวะเนี่ย

ทั้งเรด ทั้งซุบซับรวมด็อกซ์ และงานพี่บอย

เรียกได้ว่างานนี้เรดชนะใจชั้นน่ะสิ เพราะก่อนหน้าที่จะรู้ว่าเรดมีงาน

ท้อชวนไปไบเทคที่มีซุบซับกับด็อกซ์

เราก้เป็นอันโบกมือลา เพราะไม่ไหวว่ะ กับการไปเที่ยว

ในช่วงเวลาที่พรุ่งนี้มีสอบ โดยเฉพาะการสอบที่อ่านแล้ว ไม่กะทิ้งสิ

 

แต่ปรากฎว่า เมื่อเรดสุดที่รัก (ช่วงนี้) มีงาน

ก็มีอันต้องยกเลิกความคิด และตั้งตารออย่างแน่วแน่พร้อมทั้งจดจ่อว่าจะต้องไป

ให้ได้ แบบ รีบไปรีบกลับน่ะนะ (แหม่ ก็เค้ามีงานน้อยนี่นา)

แต่ปรากฎว่า ช่วงเวลาเล่นคอน ไม่แน่นอน หรือเค้าแน่นอน กุนี่ล่ะไม่แน่นอน

ชอบคิดว่าทุกคนเค้าจะเลทเพื่อกุ จริงๆมันเลทกันเสมอๆนี่หว่า

งานที่ไปตรงม่างเลทสี่ห้าชั่วโมง

 

ว่าง่ายๆก็คืออย่างที่นึกนั่นล่ะ กุไปไม่ทัน สั้นๆได้ใจความ

โบ้ยแท็กซี่ ม่างไปส่งกุตรงสวนกุคงได้ดูล่ะ นี่ส่งหน้าสวน

ทั้งที่ย้ำนักหนาแล้วว่าเลย ศูนย์สิริกิตต์ไปนะ

กุนี่ก็ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเล่นโซนไหน ก็ไม่ยอมย้ำแท็กซี่ สรุปจากหน้าสวน

ถึงท้ายสวน กุใช้เวลาจบไปโชว์นึงของเรดน่ะนะ (กุคิดว่า)

เอาเป็นว่าช่วงที่เดินทอดน่องอยู่ ก็ได้ยินเหมือนเพลง น็อยซ์แอนซาวด์เล่นจบ

แต่ปลอบใจตัวเองว่าซาวด์เช็คแหง๋มสิ วงอื่นมั่งสิ

 

มาถึงเจอสไตลิสเล่น มาคนเดียวเล๊ย ไม่มีเพื่อนดูสิ ทุ่มเทขนาดไหน

นั่งดูแม่งคนเดียวไม่เอี่ยวคนอื่น นั่งดูจนเค้าเล่นจบ ปรากฎว่า

เอ๊ะคนรอบตัว เริ่มเคลื่อนไหว คนคุ้นหน้าบางคนเริ่มทะยอยกลับ

ทำไมเนี่ย อย่าบอกนะว่า ทันใดนั้นพี่โอ๊คเดินลงไปด้านล่างผ่านกุไป

โดยที่ไม่เห็นกุ และเดินสวนขึ้นมาพร้อมอุปกรณ์ เราเลยไหว้เค้าไปที

พร้อมทั้งถามว่า เล่นไปยังคะ อ่า เล่นไปแล้วครับ

หน้ากุเสียทันที จิงเหรอคะ อ่ามาไม่ทันอ่ะคะ เล่นไปกี่เพลงคะ

สามครับ เราก็หน้าเสียพร้อมทั้ง เหรอคะ เศ้ราเลยกุ

พี่เค้าก็ทำหน้าไม่ถูก เหมือนว่ามาไม่ทันเองจะให้กุทำไง

เค้าก็แบบ ขอบคุณครับที่มาดู ดูรายล่าวว

ไม่ได้ดูเลยน้า กุก็อนาถจิต นั่งมองนกมองไม้

แพลนกุที่ว่าดูเสร็จแล้วกลับ สลาย ไหนล่ะที่ว่าจะมาอ่านหนังสือรอ

หมดสภาพ อากาศก็ร้อนเชี่ย หน้ากุก็แสบ

พยายามจริงๆ จากที่ว่ามาไม่ทันไม่เป็นไร เปลี่ยนเป็น

รัยว้า ม่างปรกติไม่เคยเล่นเร็วขนาดนี้นี่หว่า เฮ่อ

 

แต่มาถึงก็เจอคุณแบงก์นั่งโชว์ร่องตูดอยู่ก่อนเลยนะ

ได้มีโอกาสเห็นคุณแบงก์ท่ามกลางแสงแดดแผดเผา จะว่าโอเคมั๊ย ก็เอาวะ

เพราะหลังจากพี่โอ๊คจากไปพร้อมรอยน้ำตาแห่งความเศร้าของกุแล้ว

กุก็รออ้น และเดินไปเข้าห้องน้ำ สวนกับแบงก์กลางทาง

แบงก์ทักทายยิ้มให้แล้วผงกหัว เราก็เลยบ่นตามประสาคนแก่ว่า

มาไม่ทันอ่ะ เล่นไปนานยัง เค้าตอบกลับมาด้วยเสียงเล็กๆว่า

เมื่อกี๊เองครับ ไหมล่ะ เสียงเพลงที่กุได้ยินตอนแรก กระไรเลยคงเป็นเพลงเรดนั่นล่ะ

ตอกย้ำความช้ำใจให้กุอีกรอบ พออิอ้นมาถึง ต้องมานั่งรอทวงตังค์น้องหรั่ง

อยู่นาน เสียเวลาเป็นบ้า แต่ได้รูปพี่โอ๊คมาชดเชยรูปนึงเป็นการตอบแทน

 

เอ่าะ แต่แบงก์แอบฟันห่างเหมือนเด็กวัยรุ่นฝรั่งนะเนี่ย

ส่วนพี่เบ้ง อยู่ท่ามกลางแสงก็ดูดีนะเนี่ย ผิวดีจัง

 

หลุดจากตรงนั้น ไม่เลย กุไม่ได้ตรงกลับบ้านไปอ่านหนังสือ

กุนัดพี่อั๊ทและพี่อั๊ทอยากกินหมูกะทะ ตามใจๆ

ไปกินเสร็จกุต้องไปซื้อรองเท้า เพราะกุไม่มีใส่ ไงล่ะ

ไปสองที่หาแทบไม่ได้ เสียเวลากุไปอีก เหนื่อยมาก

กุออกจากบ้าน บ่ายสาม ป่านนั้นเป็นเวลาสามทุ่มแล้ว

กุยังไม่ได้แตะหนังสือ ไม่อยากจะสารภาพ คือก่อนมานอนหอต้น

กุเล่นเกมส์ถึงเช้า วันนี้กุไม่ได้อ่าน สามทุ่มแล้วกุไปนั่ง

อ่านหนังสือที่บ้านไร่คนเดียว สามชั่วโมง กุเริ่มท้อ

โอ๊ย ปวดตา โอ๊ย ปวดตัว เหอะๆ

 

กะว่ากลับบ้านกุจะอาบน้ำ ทำตาสว่าง กุจะเริ่มๆๆๆๆ

และแล้วกุก็เริ่มเล่นเกมส์ วันนี้กุได้อ่านหนังสือแค่สามชั่วโมง

ตีสามกุนอน เด๋วตื่นไปสอบม่ายหวาย หกโมงกุยังไม่หลับ

6ชั่วโมงอันสูญเปล่าของกุ อ่อ ก่อนเล่นเกมส์

ก็ไม่ลืมที่จะส่งเมล์ไปอ้อนนักร้องและมือเบสวงสุดที่รักได้

ตัดพ้อให้ฟังถึงความพยายามของกุ และการสอบ เพื่อให้เค้าซาบซึ้ง

5555555 ม่ายช่ายนะ ถ้าพี่โอ๊คมาอ่าน นุ่ไม่ได้อยากสร้างภาพนะคะ

แค่อยากให้มีคนรู้อ่ะค่ะ ว่านู่พยายามอยู่นะคะ แหะแหะ

 

จบไปวันนึง มาต่อกันเลยดีกว่า

 

วันที่ 11 วันชี้ชะตาภารกิจย่อย หลัก รอง รวมม่างมั่วไปหมด

โอ๊ย พูดได้คำเดียวว่าวันนี้ชั้นตกหลุมรัก (อีกแล้วเรอะมึง)

 

กุไปสอบตอนบ่ายโมงครึ่ง มธ รังสิต

ไม่ได้ไปนาน กะเวลาไปผิด เกือบไปไม่ทัน ลุกลี้ลุกลนอย่างแรง

นั่งรถตู้มาลงฟิว ทำไมวะนั่น เด๋วนี้ที่ทางเปลี่ยนไป

กุไม่ได้อ่านหนังสือทบทวนก่อนเข้าสอบอีกต่างหาก เพราะไม่ทันแหล่ว

ตั้วใจว่าจะมาอ่านก่อนเข้าห้องสอบแบบชิวๆ กินข้าว ขี้

ปรากฎว่ากุไม่ได้ทำหยังซักอย่าง พี่บอยบอกว่าไม่อยากจะด่า

 

สอบๆ กับอีแค่ผ่านตา มันจะออกมาแนวไหนวะเนี่ย

พอทำได้นะ แต่ม่างก็ลืมๆ เขียนได้ขี้เหร่มาก ได้ตั๋วมะไหร่

ใครมาจ้างกุคงแย่ เอ๊ะ แต่ตอนร่างคำฟ้องในชีวิตจริง

มันเปิดหนังสือได้นี่หว่า ห้องสอบห้ามเปิด

 

กุนี่ประจำเลย ไอ้ประเภทอ่านผ่านตา คะแนนไม่เคยออกมาสวยงามเลย

แต่ถ้าผ่านก็คงดี ผ่านก็ไปรอนรกขุมหน้าอีกรอบนึง

แต่สอบคราวนี้มีข้อดีอย่าง คือ เวลาที่สอบแบบมีจุดมุ่งหมาย

ในที่นี้ คืออ่านแบบมีสโคปอ่ะ รู้ว่าจะอ่านอะไร ตรงไหน

สบายอ่ะ ไม่เครียด ชอบซะอีก ดูเนม่างดิ

สอบเชี่ยรัยเนี่ย กุจะอ่านตรงไหนเนี่ย

 

สอบเสร็จเร็วกว่าเวลา คิดว่าทำไม่ได้อ่ะสิ

ทำครบนะเนี่ย ไม่ใช่ว่าออกเร็วแล้วทำไม่ได้

อ่อ แต่รองเท้าที่กุซื้อมะวาน กุขาวมาคนเดียวเลย คนอื่นดำหมด

รุสึกเป็นแกะขาวในหมู่แกะดำ เว้อ

 

นั่งรถ ปุเลงๆเข้าเมืองกรุง แบบเปิดประทุน

เหนื่อยสะสมว่ะ เจอแดดมะวาน นอนเช้าตื่นเร็ว

สอบ นั่งรถตากลม หน้าดำ มลภาวะ กุเหนื่อยละเกินว่ะ

ไปงานท่พระอาทิตย์ ตั้งใจไปดูฉายหนัง แต่กุไม่ได้ดูหรอก กลับก่อน

 

แต่ได้ดูวงทุกวงที่ตั้งใจมาดูเลยนะ แถมยังได้เจอคนที่ตั้งใจมาเจอด้วย

แต่ทุเรศตัวเองอยู่อย่างเดียวทั้งเสื้อและกางเกงกุเหม็นอับ

แบบว่าไม่รุตัวว่ากลิ่นรบกวนคนข้างตัวจนกระทั่งกลับนี่สิ

เพื่อนชั่วมันเสือกเตือนเอาตอนกลับแล้วง่ะ

แล้วนี่กุไปยืนเหนือลมใครเค้ามั่งวะเนี่ย

หน้าตาไม่ดียังทำตัวอุบาทว์อีก เอิ่ม

คือเอาเสื้อยืด เกงขาสั้นไปเปลี่ยนน่ะ เพราะไม่อยาก

แต่งชุดสอบป้าๆไปดูวงดนตรีแนวๆตามสถานี่ที่แนวขนาดนั้นได้ไหว

แต่กุก็นะ ส่งกลิ่นเหม็น ใครอยู่ใต้ลมกุนี่แย่

แถมกุยังไปอยู่ใกล้ๆซุบซับ และพี่โอ๊คด้วย

โอ๊ย กุแย่ว่ะ เซ้ง ถ้าเตือนกุคงนั่งทำตัวสงบเสงี่ยมไม่เดินไปไหนแล้วนะ

 

ก้อได้ดูแบร์กับสไตลิส แต่ก็วิ่งไปวิ่งมาพร้อมเสื้อเหม็นโฉ่ ฮ่าๆ

ลูกตาลมาถ่ายรูปกับอ้น พร้อมท้อ และคุณกล โอม

คุณกลเรียกให้เราเข้าไปถ่ายด้วย ดีไม่ไปนะเนี่ย

ดีที่การเล่นตัวก่อเกิดผล เพราะไม่ต้องทนเหม็นเรา

แต่ว่าแล้วก็อยู่เหนือลมเค้าหลายรอบเหมือนกันนะ

 

ซวยที่สุดก็นะ ไปเกาะต้นไม้ดูพี่โอ๊คเก็บของ

อุตส่าห์ใช้ท้อไปถ่ายรูปให้นะ ไม่ยอมไป

จนพี่โอ๊คเดินเอาของมาเก็บ เดินผ่านหน้ากุอีกละ

ท้อมันเลยสบโอกาส ขอถ่ายรูปตรงหน้ากุนี่ล่ะ

แล้วไหงมันจะพ้นกุไปได้ล่ะ ต้องโดนลากไปถ่ายด้วยอยู่แว้ว

(เค้าจะแอบได้กลิ่นเสื้อกุไม๊อ่ะ แต่กุแอบได้กลิ่นเหล้าพี่เค้านะ)

 

อ่อ แต่โอ๊คนี่ท่าทางเวลาเมาๆจะแบบกึ่มๆอ่ะ ว่าไงดีหว่า

ดูยิ้มแย้ม ดูเจ้าชู้ไปเลยอ่ะ แต่ก็ไม่ได้ว่าจะมาส่งสายตาเจ้าชู้รัยให้กุหรอกนะ

แต่ดูเค้ากล้ามองหน้าตรงๆ เอ แบบกุเขิลล์เลย ฮ่าๆอ่อ ขอบทสนทนา

แบบละเอียดๆสำหรับกุเก็บไว้อ่าน ในช่วงเวลาที่เห่อศิลปินหน่อยนะ

 

แบบท้อก็ขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ เค้าก็มองหน้าทั่วๆ

อ่อ เรากับท้อไหว้เค้าไปก่อน ท้อเน้นว่า

ขอถ่ายพี่โอ๊คคนเดียว ซึ่งในช่วงระยะเวลานั้น

พี่โอ๊ค สะพายกีตาร์อยู่ที่หลัง พร้อมทั้งมือหิ้วของเยอะมาก

กุแบบเกรงใจอ่ะ ก็แบบไม่ต้องก็ได้มังท้อ พี่โอ๊คกวาดตามองทุกคน

ประทับใจสุด คงเป็นที่พี่โอ๊คไม่ได้สนใจลูกตาล

อย่างหื่นกระหายหรือออกนอกหน้าเช่นบางคน ฮ่าๆๆๆ

เลยรุสึกดี เพราะตรงนั้นเค้าให้ความสำคัญเราคนเดียวจริงๆว่ะ

 

เรียกลูกตาลให้ถ่ายด้วย เค้ายังไม่ได้แบบต้องรอให้ลูกตาลกระเถิบมาเลย

เราก็รู้อยู่แล้วว่าลูกตาลต้องไม่แบบเข้าเฟรม หรือไม่งั้น

ท้อก็ไม่ถ่ายให้ติดลูกตาล แผนเค้าล่ะ ไม่ใช่แผนเรา

แต่พี่โอ๊คก็เขยิบมาถ่ายกับเราน่านล่ะ สองคน

สองรูป เราก็แอบเกรงใจ เพราะของเค้าเยอะจริงๆ กีตาร์จะนั่งถ่าย

พี่แกเค้าก็ต้องยืนเขย่ง (พี่เค้าเตี้ย) 5555

 

อืม เค้าก็น่ารักจริงๆน่านล่ะ เค้าก็แบบขอบคุณมากๆที่มา

เอ่อ ว่าแต่ขอบคุณรัยอ่ะ พี่เค้าคิดว่าเรามาดูรัยวะเนี่ย

เราก็แบบจะคุยๆ พี่เค้าก็ถามว่า อ่าววันนี้สอบไม่ใช่เหรอ

เราก็ โหย ท้อก็แบบแอบบอก อ่อเนี่ยสอบเสร็จก็มาเลยนะเนี่ย

เราก็ว่า พอดีเอาชุดมาเปลี่ยนอ่ะค่ะ แล้วก็ถามว่า

เด๋วไปเที่ยวต่อเหรอคะเนี่ย แหะๆ เค้าก็ยิ้มๆ

ยิ้มเค้าแบบจริงใจสุดๆอ่ะ ยิ้มทีไรนี่กว้างมาก

แสดงออกชัดเจนเหมือนตอนให้แผ่นวีซีดีคราวนั้นเลย

อ่อ เราก็เลยบอกไปว่า อ่อค่ะ สอบแล้ว เด๋วจะทำวีซีดีให้นะคะ

 

เท่าเนี้ยล่ะที่จำได้ แค่นั้นล่ะ จำได้ว่า โอ๊ยยย เป็นอย่างงี้ตั้งแต่เกิดเลย

 

พี่รีเอาของขวัญมาให้ ไอ้ที่ตั้งใจให้เป็นของขวัญไม่เท่าไหร่

แต่ไอ้ที่พี่รีไม่ได้ตั้งใจแต่เอามาให้ถูกใจมากๆ

เป้นรูปขาวแกงค์อ่ะ ชอบๆ บางรูปนี่ก็เป็นอดีตที่คงไม่มีวันเกิดขึ้นแล้วล่ะ

มีคนแซวว่างั้นน่ะนะ เหอะๆ นั่นดิ

 

ทักพี่ต้า โดยการไหว้ปะหลกๆไปหนึ่งที

เด๋วนี้มีแต่คนล้อมรอบ เข้าไม่ถึง

นอกจากแฟนคลับจะล้อมรอบ ซึ่งอันนี้เป็นเรื่องธรรมดา

แต่ที่เข้าไม่ถึงกว่านั้นคงจะเป็นแกงค์ๆตาต้าเค้านั่นล่ะ

ที่ยังไงก็คงไปรวมกลุ่มกับเค้าไม่ได้ ช่างเหอะ

 

ได้ดูด็อกซ์วันนี้ก็สนุกดีนะ ไม่ได้ดูนานแล้ว เลยไม่มีปัญหา

เพื่อนน้องกวางก็นั่งคุยด้วยตลอดเลย น่ารักดีนะคนนี้

แต่สงสารเค้า พอเรามารู้ทีหลังว่าเสื้อเราเหม็นเนี่ย

 

แอบชูนิ้วให้พี่บิ๊ก พี่บิ๊กพยักหน้าให้พร้อมกับทำหน้าเซ็งจิตจัด เหอะๆ

 

นอกนั้นไม่มีรัยน่าสนใจ นอกจากกินข้าวกับฝน นัท อ้น

 

จบละนะ

เอิ่ม ไดกุยาวมากเลยนะเนี่ย

 

ได้ข่าวว่าง่วงด้วย นี่อัพไปกี่ชั่วโมงวะเนี่ย

 

งว่งเชี่ย

 

อ่อ ลืม กลับมาอ่านสเปซ คุณแบงก์กับพี่โอ๊คส่งข้อความกลับมา

อวยพรเรื่องสอบด้วยนะ รักศิลปินไม่ดังมันสบายใจงี้นี่เอง แหะแหะ

 

ถ้าเป็นไปได้ยังไงก็ขอให้เค้าดังเหอะเนาะ

 

 

 

 

 

 

 

พรุ่งนี้จะไปตัดไหมแล้ว

นอนเปื่อยมาอาทิตย์กว่าๆ โดยที่ไม่ได้ออกไปไหนเลย

อ่านหนังสือมั่งไม่อ่านมั่ง เน้นนอนลูกเดียว

ตื่นบ่าย นอนเย็น นอนครั้งละสองรอบ

 

แต่ยังไง๊ ยังไงก็คงไม่ได้ทะเลกับเพื่อนๆแล้วล่ะ

ใจนึงก็ไม่ไปก็ดี เพราะอ่านหนังสือไม่ทัน

อีกใจก็อยากไป เพราะอยากเสร็จ (ไปเสม็ด)

อยากไปเที่ยวกับเพื่อนๆอ่ะ

ถ้าไม่ติดว่าสอบเราคงไปทั้งๆเพิ่งตัดไหมนี่ล่ะ

 

ไม่มีอะไรเป็นสาระให้อัพเท่าไหร่

แต่แผลที่ออกมา ท่าทางคงขี้เหร่น่าดูล่ะ

 

อ่อ ได้เมล์พี่โอ๊คแล้ว แต่เอามาทำไมวะ

เค้าไม่ออน แถมคนอื่นก็มีกันหมดแล้วมั๊ง

 

อากาศเริ่มเย็นอีกรอบ ช่วงนี้ไม่มีใคร

ทำให้ใจชุ่มชื้นได้เลยง่ะ

 

มะวานโอปอกับบอยโทรหา โทรมาถามอาการ

โอปอน้ำเสียงร้อนรนมาก แถมการที่โอปอไม่ได้มาเยี่ยมทำให้เจ้าตัวรู้สึกผิด

ทั้งๆที่เค้าก็ไม่รุนะเนี่ย โอปอนี่ช่างเป็นคนที่จริงใจมากๆ

 

วันนี้บีโทรมา ชวนไปสมัครสอบ

เค้าว่ายังไงก็อยากห้เป็นพรุ่งนี้

เราว่าต้องตัดไหมคงไม่ได้ไป ก็เลยฝากเค้าลง

 

โทรไปหาพี่บอย พี่บอยเล่าให้ฟังว่า

ไปเล่นบอล มีคนตายอยู่ข้างๆพี่แกด้วยล่ะ เว้อ

 

 

เพิ่งออกจากโรงพยาบาล ด้วยภาวะกระเป๋าเงินพ่อแม่เบาโหยงๆ ไม่เบาหรอกเค้าใช้บัตรเครดิตรูด แต่เสียดายตังค์ค่ารักษาเป็นยิ่งนัก พอดีช่วงสามสี่วันมานี่ เราเกิดอาการป่วย ที่เรยกง่ายๆว่า เป็นไส้ติ่ง ซึ่งตอนนี้ก็ยังสงสัยอยู่ว่า จริงๆแล้ว มันอักเสบจริง หรือกูวิตกจริต แต่ผ่ามันออกไปแล้วน่หว่า ทำไงได้ เสียค่ารักษาไปแบบที่ว่า ไปญี่ปุ่น สามคืนสี่วันได้สบาย เพราะนี่ก็นอนโรงพยาบาลเท่านั้นเหมือนกัน นัทเพื่อนฝนถามว่า ไปเมืองนอกได้ กับไม่ได้รักษาจะเอาอะไร ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก ก็แค่เปรียบเทียบ เพราะถ้าเข้า โรงพยาบาลรัฐนี่ ราคาส่วนต่างกูก็ยังไปเที่ยวญี่ปุ่นได้อยู่ดี ฮ่าๆ ท้องมีลายตะขาบพาด มีมลทินแล้วสิเนี่ย จะมีคนขอแต่งงานมั๊ยล่ะเนี่ย เฮ่อ

 

มะวันศุกร์มันเกิดอาการแปล๊บๆในช่องท้อง กดๆดูเสือกเจ็บด้านขวา เลยระแวงมากๆว่าน่าจะไส้ติ่ง ก็เลยบอกแม่ แต่ไม่ได้บอกว่าน่าจะเป็น แค่บอกว่าปวดท้อง ระยะนี้แบบเปื่อยแบบนี้บ่อยมากๆ ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะมีโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหารอีกมั๊ย เพราะคนที่รูจักเราดี จะรู้ว่าเราบ่นปวดท้องมันทั้งวัน เค้ายังนึกเลยว่าที่ผ่านมา สรุปว่าเป็นไส้ติ่งเหรอ จะบร้าเรอะคนละอาการแล้ว ถ้าเราปวดไส้ติ่งตั้งกะบ่นปวดท้องครั้งแรก กูคงตายตั้งกะอายุ 17 อิอิ

 

พอพ่อขับรถพามา โรงพบาล ก็แบบไม่ปวดแล้วอ่ะ ยังกลัวๆอยู่เลยว่าวิตกไปเอง แต่หมอมากดๆท้อง ม่างชัดเลย เจ็บมาก แต่หลังจากผ่าแล้วก็ยังสงสัยนะ ว่าจริงๆแล้วไส้ติงอาจไม่เป็ไนร แต่หมอเรื่องรัยจะมาบอก เพราะมันผ่าไปแล้วนี่หว่า

 

แต่จะบอกว่า อะไรก็ทนได้นะ แต่ฉีดยาฆ่าเชื้อเนี่ย เป็นอะไรที่ปวดใจมากๆเลย เรียกได้ว่าเหมือนนอนรอขึ้นเขียง

 

ก่อนผ่าก็อยู่ในสภาพนอนรอเหมือนกัน คนมันไม่เคยนี่หว่า แค่ฉีดยาก็จะบ้าแล้วน่ผ่าตัดเลยนะ ไปถึง ห้าโมงกว่า หมอบอกผ่าเลย 6 โมงครึ่ง ไม่ให้เวลากุเตรียมใจบ้างเลย โชคดีที่กินรัยมาบ้าง เค้าเลยต้องรอ เลยเปลี่ยนเป็นสามทุ่ม พ่อมาส่งก็กลับไปก่อน โทรบอกที่บ้านเรียบร้อย และโทรไปป่าวประกาศกับเพื่อนๆหลายคน (เรียกร้องความสนใจ)

 

ก็สรุปอยู่ โรงพยาบาลตั้งกะวันศุกร์ พี่สาวเรานี่รักเราน่าดูมาเฝ้าสามวันเลยนะ ว่นเพื่อนๆ ก็ม อ้น ท้อ พี่อั๊ท ฝน น้ำ สามารถ ก็อต ลูกตาล นุ่น  มาเยี่ยม ทศไม่นับมันมารับเมียเฉยๆ น้ำมันมานอนเป็นเพื่อนอยู่คืนนึง คืนที่พี่เราไม่มา แม่ก็ห่วงเราน่าดู ส่วนพ่อนี่จริงๆวันแรกก็มาช่วงเย็น แต่เห็นว่ามาแล้วก็เจอเพื่อนเราอยู่ดีก็เลยไม่มาอีกเลย

 

แต่น่าแปลกมากๆ เพื่อนๆที่ไม่เคยโทรมานานเลย โทรมาหาเรา โดยที่ไม่ได้รู้ว่าเราเข้าโรงพยาบาล ก็มีนุ้ย ไอ้กฤษ สิริพรรณ แล้วก็น้องเปิ้ล พวกนี้ไม่รุเลยนะ โทรมาคุยเฉยๆ แต่เราก็บอกมั่งมบอกมั่งแล้วแต่สถานการณ์

 

แต่พวกที่เศร้าที่สุดคงเป็นพวกไอ้ต้นกับปุ้ยละมั๊ง และเราก็เศร้าเหมือนกัน เพราะแพลนที่วางว่าจะไปทะเลวันที่ 5-7 ก็ต้องเป็นอันระงับไป เพราะไม่น่าที่แม่จะอนุญาตแน่นอน จริงๆใจนึงก็อยากไปนะ อีกอย่างมันก็ใกล้สอบอ่ะ ก็ได้แต่หวังว่า มีเรื่องแย่คราวนี้ เรื่องอื่นๆคงดีขึ้นนะ

 

ส่วนเรื่องที่ทำให้การนอนโรงพยาบาลครั้งนี้ดีที่สุดคือ หมอที่เฝ้าเวรก่อนเรากลับวันนึง เข้ามาดูไข้เรา หน้าตาดีมากๆๆๆๆๆ แบบที่เรียกได้ว่าเกบอาการไม่อยู่อ่ะ น่ารักสุดๆเลย แต่ก็นะ ทำอะไรเค้าได้ อ่อ อีกอย่าง ค่าห้องแพงแต่ก็คุ้มนะ นอนคนเดียว นอนทั้งวันเลย

 

แย่ที่สุดของการเข้าโรงพยาบาล นอกจากจะเสียตังค์แพงหูฉี่ ก็คือ การท่เราไม่ได้กินข้าวเลยสองวันเต็ม แถมวันแรกห้ามกินนำเลย ทรมานมากๆ นอนยังฝันว่า จะกิน แต่ก็ห้ามตัวเองว่ากินไม่ได้ ปาท่องโก๋ยังอยากได้อ่ะ อะไรก็อยากกินไปหมด

 

ก็โอเค สังขาร เราชอบคิดว่า คงไม่มีอะไรร้ายๆเกิดกับชีวิต อันนี้มันก็เบาะๆล่ะนะ วันแรกที่ผ่าเสร็จมันเจ็บนี่ นอนคิดว่า ไหงต้องเกิดวะ จริงๆเหรอวะเนี่ย กูต้องผ่าตัดเหรอเนี่ย แต่พอผ่านมาได้ มันก็อะไรง่ายๆท้งนั้นเลยเนาะ

 

เสียดายไม่มีใครให้อ้อนเลย